دانشگاه گیلان تحقیقات تولیدات دامی 2252-0872 4 2 2015 08 23 Effect of different levels of energy and protein of diet on fattening and growth performance of native kids اثر سطوح انرژی و پروتئین جیره بر عملکرد رشد و پروار بزغاله‌های بومی 57 68 1267 FA غلامرضا شادنوش استادیار گروه علوم دامی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان چهارمحال و بختیاری Journal Article 2015 09 12 Effects of different levels of energy and protein of diets on fattening and growth performance of kids were investigated by using 54 weaned native male kids. Experimental kids were randomly assigned in a randomized complete design with a factorial arrangement of 3×3. They received two main elements source of energy and protein in ration with three levels of each in diets of 1 to 9 for 90 days. Levels of metabolizable  energy in ration was E <sub>2.4</sub>, E <sub>2.8</sub> and E <sub>2</sub> Mcal/kg and levels of theirs crud protein was P.<sub>14</sub>, P.<sub>16.8</sub> and P.<sub>12</sub> percent respectively. Ratios of energy to protein in consumed experimental diets were equivalent 1.2, 1 and 0.8 of NRC. Daily feed intake, feed conversion ratio and daily gain of fattening kids were determined. The result showed that highest and lowest of final fatten weight and daily gains of kids were observed in diet of E <sub>2.8</sub>: P <sub>16.8</sub> and E <sub>2</sub>: P: 14 ratio with value of 35.7 and 32.5 kg respectively (<em>P</em><0.05). The least and highest of daily dry mater consumed was observed in diets of E 2.8: P <sub>16.8</sub> and E <sub>2</sub>: P<sub>12</sub> ratio and amounts of 788 and 970 gr respectively (<em>P</em><0.05). The lowest (best) and worst of feed conversion ratio were observed in diets of E <sub>2.8</sub>: P <sub>16.8</sub> and E <sub>2</sub>: P: 12 with amounts 6.9 and 10.5 respectively (<em>P</em><0.05). It can conclude that energy and protein levels suggested by NRC were appropriate for these animals. به منظور بررسی اثر سطوح انرژی و پروتئین جیره بر عملکرد رشد و پروار بزغاله­های نر از شیرگرفته، آزمایشی در قالب طرح کاملاً تصادفی با چیدمان فاکتوریل 3×3 با استفاده از 54 رأس بزغاله انجام شد. بزغاله‌ها با نه جیره‌‌ آزمایشی با سه سطح انرژی (E) قابل متابولیسم <sub>4/2</sub>E، <sub>8/2</sub>E و <sub>2</sub>E مگاکالری در کیلوگرم ماده خشک و سه سطح پروتئین (E) خام <sub>14</sub>P، <sub>8/16</sub>P و <sub>12</sub>P درصد به مدت 90 روز تغذیه شدند. نسبت‌ انرژی به پروتئین جیره‌های مصرفی به ترتیب معادل 1، 2/1 و 8/0 برابر استاندارد NRC بود. در مدت اجرای آزمایش، خوراک مصرفی روزانه ثبت و ضریب تبدیل خوراک و افزایش وزن روزانه بزغاله‌های پرواری تعیین شد. نتایج نشان داد بیشترین و کمترین وزن نهائی پروار و افزایش وزن روزانه بزغاله‌ها به ترتیب در جیره‌های با نسبت <sub>8/16</sub>P:<sub>8/2</sub>E و <sub>14</sub>P:<sub>2</sub>E <sub>  </sub>و با مقادیر 7/35 و 5/32 کیلوگرم مشاهده شد (05/0><em>P</em>). کمترین و بیشترین مقدار ماده خشک مصرفی روزانه به ترتیب در جیره‌های با نسبت <sub>8/16</sub>P:<sub>8/2</sub>E و <sub>12</sub>P:<sub>2</sub>E <sub> </sub>و به میزان 788 و 970 گرم مشاهده شد (05/0><em>P</em>). کم‌ترین <br />( بهینه‌ترین) و نامناسب­ترین ضریب تبدیل خوراک به ترتیب با مصرف جیره­های با نسبت <sub>8/16</sub>P:<sub>8/2</sub>E و <sub>12</sub>P:<sub>2</sub>E  و با مقادیر 9/6 و 5/10 حاصل شد (05/0><em>P</em>). با توجه به نتایج بدست آمده در این آزمایش، می­توان گفت انرژی و پروتئین پیشنهادی NRC برای این اکوتیپ مناسب است. انرژی جیره بزغاله های بومی پروتئین جیره عملکرد پروار https://ar.guilan.ac.ir/article_1267_d4701ee563354bfdbbc02c095739619b.pdf