دانشگاه گیلان تحقیقات تولیدات دامی 2252-0872 2 1 2013 05 22 Bioefficacy comparison of herbal methionine versus synthetic methionine on growth performance basis in broiler chickens مقایسه کارایی زیستی متیونین گیاهی نسبت به متیونین سنتتیک بر پایه عملکرد رشد جوجه‌های گوشتی 15 27 238 FA شیلا هادی‌نیا دانشجوی کارشناسی ارشد دانشکده پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران حسین مروج دانشیار گروه علوم دامی دانشکده پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران محمود شیوازاد استاد گروه علوم دامی دانشکده پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران محمد مهدی نبی دانشجوی کارشناسی ارشد دانشکده پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران Journal Article 2015 06 20 This experiment was carried out to determine the bioefficacy of herbal methionine (H-Met)^®versus to DL-methionine (DL-Met) on growth performance basisin broiler chickens. A total of 160 day-old male broiler chickens (Ross 308) were used in a completely randomized design and were randomly assigned to 8 treatments, 4 replicates and 5 chicks in every experimental unit (cage).Treatments included basal diet supplemented increasingly with Herbal methionine and DL-methionine during three growth periods of chickens. Multiexponential regression was used to determined bioavailability of H-Met^® relative to DL-Met on growth performance basis in broilers. Body weight gain and feed intake of the broilers fed H-Met or DL Met improved in the experiment, regardless of Met sources, relative to those broilers fed basal diet. The bioavailability of H-Met^® relative to DL-Met with considering body weight gain, feed intake and feed conversion ratio in starter period were 45, 77 and 82% respectively, in grower period were 55, 69 and 75% respectively and  in finisher period were 57, 71 and 75% respectively. Totally, the average bioavailability of H-Met^®versus to DL-Met is 65% for broiler chickens. این آزمایش به ‌منظور تعیین کارایی زیستی متیونین گیاهی نسبت به متیونین سنتتیک بر پایه عملکرد رشد جوجه‌های گوشتی انجام شد. تعداد160 قطعه جوجه نر (راس 308) در سن چهار روزگی در قالب طرح کاملاً تصادفی به 8 تیمار و 4 تکرار در قفس‌های مربوطه تقسیم شدند. تیمارها شامل سطوح افزایش تدریجی از هر یک از دو منبع متیونین گیاهی و سنتتیک طی سه دوره پرورشی بودند. از رگرسیون چندگانه نمایی برای تعیین زیست فراهمی متیونین گیاهی نسبت به متیونین سنتتیک بر پایه عملکرد رشد جوجه‌های گوشتی استفاده شد. افزایش وزن و خوراک مصرفی جوجه‌های گوشتی بدون در نظر گرفتن نوع منبع متیونین دریافتی نسبت به جیره پایه بهبود یافت. زیست فراهمی متیونین گیاهی نسبت به متیونین سنتتیک در دوره آغازین با در نظر گرفتن شاخص‌های افزایش وزن، خوراک مصرفی و ضریب تبدیل غذایی به ترتیب 45 درصد، 77 درصد و 82 درصد، در دوره رشد به ترتیب 55 درصد، 69 درصد و 75 درصد و در دوره پایانی به ترتیب 57 درصد، 71 درصد و 75 درصد است. به‌طور کلی، میانگین زیست فراهمی متیونین گیاهی در مقایسه با متیونین سنتتیک برای جوجه‌های گوشتی 65 درصد است. https://ar.guilan.ac.ir/article_238_58bf6459b3db8d2c004b4427e23ec3cf.pdf