دانشگاه گیلان تحقیقات تولیدات دامی 2252-0872 1 4 2013 02 19 Effect of antibiotic, probiotic, prebiotic and multi-enzyme in pelleted diet on the performance of broilers اثرات آنتی‌بیوتیک، پروبیوتیک، پری‌بیوتیک و مولتی آنزیم در جیره‌های پلت شده بر عملکرد جوجه‌های گوشتی 63 72 250 FA کاظم یوسفی کلاریکلائی دانشجوی دکتری علوم دامی دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران مازیار محیطی اصلی استادیار گروه علوم دامی دانشکده کشاورزی دانشگاه گیلان سید عبداله حسینی استادیار گروه تغذیه و فیزیولوژی مؤسسه تحقیقات علوم دامی کشور حسین یوسفی کلاریکلائی کارشناس مجتمع مرغ لاین بابل کنار Journal Article 2015 06 20 In order to study the effects of antibiotic, probiotic, prebiotic and enzyme in pelleted diet on performance and carcass characteristics of broiler chickens, an experiment was conducted as completely randomized design using 10 treatments, 4 replicates and 20 1-day-old male Arian broiler chickens in each. The experimental treatments were: 1) control, 2) diet supplemented with oxytetracycline (1 g/kg) for the first 21 days, 3) lincomycin-spectinomycin (0.75 g/L) in drinking water up to 5 days old, 4) probiotic (1 g/kg), 5) prebiotic (1 g/kg), 6) multi-enzyme (0.5 g/kg), 7) lincomycin-spectinomycin in drinking water within first 5 days and then probiotic, 8) probiotic(1 g/kg) and prebiotic(1 g/kg), 9) probiotic(1 g/kg) and multi-enzyme (0.5 g/kg), and 10) prebiotic (1 g/kg) and multi-enzyme (0.5 g/kg). Body weight of broilers at any week of age was higher in experimental treatments than in the control (<em>P</em><0.05). Broilers fed either diet supplemented with multi-enzyme or combination of multi-enzyme and probiotic or prebiotic had highest body weight among the treatments. Broilers received multi-enzyme in the diet had lower feed conversion ratio up to 35 day of age. Experimental diets had no effect on relative weights of carcass, wings, thigh, breast and back (<em>P</em>>0.05), although abdominal fat pad was affected (<em>P</em><0.05). The most abdominal fat was corresponded to multi-enzyme and antibiotic groups. Feeding multi-enzyme in combination with probiotic and prebiotic increased body weight of broiler up to 21 day of age but after this age the combination had no more effect than multi-enzyme alone. به‌منظور بررسی اثرات آنتی‌بیوتیک، پروبیوتیک، پری‌بیوتیک و مولتی آنزیم در جیره‌های پلت شده بر عملکرد جوجه‌هایگوشتی و خصوصیات لاشه، آزمایشی در قالب طرح کاملاً تصادفی با 10 تیمار، 4 تکرار و 20 قطعه جوجه یکروزه نر گوشتی سویه آرین در هر تکرار انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل 1) تیمار شاهد، 2) جیره حاوی اکسی‌تتراسایکلین (g/kg 1) در 21 روز اول، 3) افزودن لینکومایسین و اسپکتومایسین (g/L 75/0) در آب آشامیدنی تا سن 5 روزگی، 4) پروبیوتیک (g/kg 1)، 5) پری‌بیوتیک (g/kg 1)، 6) مولتی‌آنزیم (g/kg 5/0)، 7) لینکومایسین و اسپکتومایسین در آب آشامیدنی برای 5 روز اول و سپس پروبیوتیک، 8) پروبیوتیک و پری‌بیوتیک، 9) پروبیوتیک و مولتی‌آنزیم و 10) پری‌بیوتیک و مولتی‌آنزیم بودند. وزن جوجه‌ها در تمامی هفته‌ها در تیمارهای آزمایشی بیشتر از شاهد بود (05/0><em>P</em>). تیمارهای حاوی مولتی‌آنزیم به تنهایی یا همراه با پروبیوتیک و پری‌بیوتیک بیشترین وزن را داشتند. اثر تیمارهای آزمایشی بر خوراک مصرفی در هفته‌های مختلف در مقایسه با شاهد معنی‌دار نبود (05/0<<em>P</em>). جوجه‌هایی که از مولتی­آنزیم استفاده نمودند کمترین ضریب تبدیل غذایی را تا سن 35 روزگی داشتند. تیمارهای آزمایشی اثر معنی‌داری بر درصد لاشه، بال، ران، سینه و پشت نداشتند (05/0<<em>P</em>)، اما درصد چربی حفره بطنی تحت تأثیر افزودنیها قرار گرفت (05/0><em>P</em>). بیشترین درصد چربی مربوط به گروه مولتی‌آنزیم و گروه آنتی‌بیوتیک بود. استفاده توأم پروبیوتیک یا پری‌بیوتیک به همراه مولتی‌آنزیم تا سن 21 روزگی وزن بدن را نسبت به سایر گروه‌ها بیشتر افزایش داد اما پس از آن، استفاده آنها به همراه مولتی‌آنزیم اثر بیشتری نسبت به تیمار مولتی‌آنزیم نداشت. https://ar.guilan.ac.ir/article_250_07828fa8c68bfb5ed807ba505ca8f814.pdf