دانشگاه گیلان تحقیقات تولیدات دامی 2252-0872 6 4 2018 02 20 Effect of different additives on dry matter degradability of mustard forage (Brassica juncea) silage at different phenological stages اثر افزودنی‏های مختلف بر تجزیه پذیری ماده خشک سیلاژ خردل علوفه ای (Brassica juncea) در مراحل مختلف فنولوژیک 39 54 2754 10.22124/ar.2018.6960.1171 FA نرجس قهاری دانش آموخته کارشناسی ارشد گروه تغذیه دام و طیور دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان تقی قورچی استاد گروه تغذیه دام و طیور دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان محبوبه شاهی دانش آموخته کارشناسی ارشد گروه تغذیه دام و طیور دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان محمدتقی فیض بخش استادیار بخش زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان گلستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی Journal Article 2017 02 20 The aims of the current study were to investigate the <em>in vitro</em> dry matter degradation of mustard (<em>Brassica juncea</em>) forage in various stages of growth, and the impact of molasses and urea on the quality of its silage.In the first trial, chemical composition including dry matter and crude protein in three phenological development stages (vegetative, flowering and soft dough) was measured. Then 1.5 kg of fresh mustard forage were chopped and mixed with molasses and urea and ensiled in the laboratory silos. Different treatments were applied, including control (no additive), 5 or 10% molasses, 0.5 or 1% urea, and 0.5% urea plus 5% molasses. The silages were kept for 45 days at room temperature. Then dry matter of silages was determined, silages appearance, pH and temperature were evaluated. In the second trial, the dry matter degradability of plant and mustard (<em>Brassica juncea</em>) silage were measured by nylon bag method.Advancing plant development and maturity stages significantly (<em>P</em>< 0.05) increased dry matter and decreased crude protein contents. Evaluation of the appearance revealed that the silages, with different levels of molasses, established good and very good qualities. During the ensiling, dry matter was decreased significantly (<em>P</em>< 0.05) and the silages with molasses additive had significantly higher dry matter than the others (<em>P</em>< 0.05). Silage pH was decreased (<em>P</em><0.05) by adding molasses, and increased by urea. Aerobic stability of silages in vegetative and flowering stages was significantly higher than the soft dough stage (<em>P</em><0.05). In all plant developmental phases, the highest percentage of dry matter disappearance, the rapid decomposition, the potential degradability and effective degradability were belonging to silage treated with molasses and the highest part of slow degradability was belonging to the silage without additive. پژوهش حاضر جهت بررسی میزان تجزیه­پذیری گیاه خردل علوفه­ای (<em>Brassica juncea</em>)در مراحل مختلف رشد و اثر ملاس و اوره بر کیفیت و تجزیه­پذیری ماده خشک سیلاژ آن، انجام شد.در مرحله اول، ترکیبات شیمیایی شامل ماده خشک و پروتئین خام در سه مرحله رشد فنولوژیک گیاه (رویشی، گلدهی و خمیری شدن دانه) اندازه­گیری شد. سپس 5/1 کیلو­گرم از گیاه در هر مرحله رشد، به قطعات 3 تا 5 سانتی­متری خرد و با ملاس و اوره مخلوط و در کیسه­های پلاستیکی سیلو شد. تیمار­های اعمال شده در هر مرحله بر سیلاژ­ها، شاهد، 5 درصد ملاس، 5/0 درصد اوره، 10 درصد ملاس، 1/0 درصد اوره و 5 درصد ملاس به­علاوه 5/0 درصد اوره در نظر گرفته شد. سیلاژ­ها به­ مدت 45 روز در دمای اتاق نگهداری شدند. پس از آن ماده خشک سیلاژ­ها تعیین شد و مورد ارزشیابی ظاهری قرار گرفت و pH و دما اندازه­گیری شد. در مرحله دوم فراسنجه­های تجزیه­پذیری ماده خشک گیاه و سیلاژ خردل با استفاده از روش کیسه­های نایلونی تعیین شد.با نمو گیاه، ماده خشک گیاه خردل علوفه­ای به­طور معنی­داری افزایش و پروتئین خام کاهش داشت. نتایج ارزشیابی ظاهری سیلاژ­ها به ­وسیله نمره­گذاری نشان داد که سطوح مختلف ملاس سیلاژ­هایی با کیفیت بسیار خوب و خوب ایجاد کردند. در طی سیلو کردن، ماده خشک به­طور معنی­داری کاهش یافت (05/0˂<em>P</em>) و در سیلاژ­های عمل­آوری شده با ملاس، ماده خشک به­طور معنی­داری بیشتر از سایر سیلاژ­ها بود (05/0˂<em>P</em>). در سیلاژ­های تهیه شده، pH به­وسیله ملاس، کاهش و با افزودن اوره، افزایش یافت. پایداری هوازی سیلاژ­های مراحل رویشی و گلدهی به­طور معنی­داری بیشتر از مرحله خمیری شدن دانه بود (05/0˂<em>P</em>). در هر سه مرحله­ رویشی، گلدهی و خمیری شدن دانه، بیشترین میزان درصد ناپدیدی ماده خشک، بخش سریع تجزیه، پتانسیل تجزیه­پذیری و تجزیه­پذیری موثر مربوط به سیلاژ­های عمل­آوری شده با ملاس بوده و بیشترین میزان بخش کند تجزیه مربوط به سیلاژ بدون افزودنی بود. https://ar.guilan.ac.ir/article_2754_5f8aa5f51d54e4338d78fd2b74e4c628.pdf