دانشگاه گیلان تحقیقات تولیدات دامی 2252-0872 5 3 2016 11 21 Effect of Zataria multiflora boiss (thyme) extract on intestinal bacterial populations, meat cholesterol and carcass characteristics of broiler chickens fed diets with and without fat اثر عصاره آویشن شیرازی بر جمعیت میکروبی روده، کلسترول و خصوصیات لاشه جوجه های گوشتی تغذیه شده با جیره های حاوی چربی و بدون آن 1 10 2010 FA مریم نوبخت دانشجوی کارشناسی ارشد گروه علوم دامی، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان حسن درمانی کوهی دانشیار گروه علوم دامی، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان مازیار محیطی اصلی استادیار گروه علوم دامی، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان Journal Article 2017 01 02 This experiment was conducted using 240 one-day-old broiler chicks (Ross 308 strain) in a completely randomized design with 6 dietary treatments, each replicated 4 times with 10 birds/replicate. The dietary treatments were: 1, 2- diets without thyme extract (TE) with and without fat for the entire period of the experiment, 3, 4- diets with 0.5% TE with and without fat for the entire period of the experiment, and 5, 6- diets with 0.5% TE in last two weeks with and without fat. Weight gain (WG), feed intake (FI) and feed conversion ratio (FCR)) of chicks were measured as weekly basis. At day 42, two chicks were selected from each pen and slaughtered for <em>microflora</em>count and thigh meat cholesterol measurement. Chicks fed diets supplemented with fat had higher body WG and FI, and lower FCR compared to diets without fat (<em>P</em><0.05). Supplementation of TE did not show significant effect on performance of broiler chicks. Adding TE to the diets led to a significant reduction (83.76 <em>vs.</em> 85.64 mg/100 g) in thigh meat cholesterol content compared to the control (<em>P</em><0.05). The lowest count (6.39 log₁₀CFU/g) for <em>Escherichia coli </em>and the highest count (7.2 log₁₀CFU/g) for <em>Lactobacillus </em>were belong to TE with fat (<em>P</em><0.05). TE supplementation had no significant effect on the relative weights of carcass components and digestive organs (<em>P</em>> 0.05). As an overall conclusion, adding TE to the diets during <em>the entire rearing period of the experiment</em>led to significant reduction in thigh meat cholesterol in boiler chickens. این آزمایش با استفاده از 240 قطعه جوجه گوشتی یک روزه سویه راس 308 در قالب طرح کاملاً تصادفی<em>با 6 تیمار</em><em>، </em>4<em>تکرار</em> و 10 قطعه<em>پرنده در هر تکرار</em>انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل: 1، 2- جیره­های فاقد عصاره آویشن با و بدون چربی در کل دوره، 3، 4- جیره حاوی 5/0 درصد عصاره آویشن با و بدون چربی در کل دوره و 5، 6- جیره حاوی 5/0 درصد عصاره آویشن با و بدون چربی در دو هفته آخر، بودند. شاخص­های عملکردی جوجه­ها (افزایش وزن، مصرف و ضریب تبدیل خوراک) به­صورت هفتگی اندازه­گیری و دوره­ای مقایسه شدند. تعیین جمعیت میکروبی و محتوای کلسترول گوشت روی 2 جوجه از هر تکرار در سن 42 روزگی انجام­ شد. جیره­های حاوی چربی، افزایش وزن و خوراک مصرفی روزانه بیشتر و ضریب تبدیل خوراک کمتری در مقایسه با جیره­های بدون چربی داشتند (05/0><em>P</em>). استفاده از عصاره آویشن شیرازی اثر معنی­داری بر عملکرد جوجه­های گوشتی نداشت (05/0<<em>P</em>)، ولی استفاده از آن منجر به کاهش معنی­دار کلسترول بافت ران (76/83 در مقابل 64/85 میلی­گرم در 100 گرم) در مقایسه با گروه شاهد شد (05/0<em>P</em><). کمترین (log₁₀CFU/g 39/6) و بیشترین (log₁₀CFU/g 2/7) شمار کلونی­های اشریشیاکلی و لاکتو­باسیلوس در تیمارهای حاوی آویشن با چربی درکل دوره مشاهده شد (05/0<em>P</em><). عصاره آویشن شیرازی اثر معنی­داری روی وزن نسبی اجزاء لاشه و اندام­های گوارشی نداشت (05/0<em>P</em>>). بطور کلی در این آزمایش استفاده از عصاره آویشن شیرازی به مدت 42 روز در جیره جوجه­های گوشتی منجر به کاهش کلسترول عضله ران در طی ذخیره­سازی و بهبود جمیعت میکروبی روده شد. https://ar.guilan.ac.ir/article_2010_d6e2102670025d1e336d6deb40e3d972.pdf

دانشگاه گیلان تحقیقات تولیدات دامی 2252-0872 5 3 2016 11 21 Effects of physical feed form and feed particle size on performance, egg quality and nitrogen retention in laying hens اثر شکل فیزیکی و اندازه ذرات خوراک بر عملکرد، کیفیت تخم مرغ و ابقای نیتروژن در مرغ های تخم گذار 11 20 2013 FA سید ناصر موسوی استادیار، گروه علوم دامی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ورامین- پیشوا، ورامین، ایران Journal Article 2017 01 02 In order to evaluate the effects of feed particle size in pellet and mash diets, 480 Hy-line (W-36) hens at 27 wk of age were assigned to treatments in a 3×2 factorial arrangement with the main factors being mash and pellet feed form, and fine, medium and coarse particle size. Productive traits were recorded during 9 weeks of experimental period and egg quality was measured at the last week of the experiment. In hens fed pelleted diets compared with those on mash diets, feed intake (97.9 and 93.5g, respectively), feed conversion ratio (1.94 and 1.88, respectively), egg weight (58.3 and 57.7g, respectively), body weight gain (73.2 and 38.4g, respectively), Haugh unit (81.5 and 77.5, respectively) and yolk percentage (25.9 and 25.2, respectively) were increased and egg albumen percentage (63.9 and 64.6, respectively) was reduced (<em>P</em><0.05). There was a significant interaction between feed form and feed particle size for feed intake (<em>P</em><0.001). Feed intake was lower for hens fed fine (92.4g) and medium-ground (93.8g) diets than those fed pellet diets (<em>P</em><0.05). FCR was reduced in hens fed coarse mash diet (1.85) compared to those fed pellet feed (1.99) with fine particle size (<em>P</em><0.05) and no significant difference was observed with other treatments (<em>P</em>>0.05). The main effect and the interaction between feed form and feed particle size for nitrogen retention and excretion was not significant. Result of this experiment showed that FCR was inferior for hens fed pellet compared to mash feeds and increasing corn particle size tended to improve performance parameters. به ­منظور بررسی تاثیر اندازه ذرات خوراک در جیره­های آردی و پلت، تعداد 480 قطعه مرغ تخم­گذار سویه­ هایلاین W-36 در سن 27 هفتگی انتخاب و در یک آزمایش فاکتوریل 3×2 شامل عامل شکل فیزیکی (آردی و پلت) و اندازه ذرات دانه ذرت (آسیاب شده با اندازه­های ریز، متوسط و درشت) مورد استفاده قرار گرفتند. فراسنجه­های عملکردی طی 9 هفته آزمایش رکوردبرداری و در هفته پایانی آزمایش صفات کیفی تخم­مرغ اندازه­گیری شد. در بررسی اثرات اصلی، استفاده از خوراک پلت نسبت به خوراک آردی موجب افزایش مصرف خوراک (به­ترتیب 9/97 و g 5/93)، ضریب تبدیل خوراک (به­ترتیب 94/1 و 88/1)، وزن تخم­مرغ (به­ترتیب 3/58 و g 7/57)، افزایش وزن بدن (به­ترتیب 2/73 و g 4/38)، واحد­هاو (به­ترتیب 5/81 و 5/77) و درصد زرده (به­ترتیب 9/25، 2/25) و همچنین کاهش درصد سفیده تخم­مرغ (به­ترتیب (9/63 و 6/64) شد<br />(05/0 ><em>P</em>). اثر متقابل تیمار­ها بر خوراک مصرفی معنی­دار بود (001/0><em>P</em>). مصرف خوراک در تیمار جیره­ آردی با اندازه ذرات ریز (g 4/92) و متوسط (g 8/93) کمتر از تیمارهای جیره پلت بود (05/0><em>P</em>). ضریب تبدیل خوراک تیمار جیره آردی با اندازه درشت (85/1) کمتر از تیمار جیره پلت با اندازه ریز (99/1) بود (05/0><em>P</em>) و سایر تیمارها تفاوتی را نشان ندادند (05/0<<em>P</em>). اثرات اصلی و متقابل شکل فیزیکی و اندازه ذرات بر ابقا و دفع نیتروژن معنی­دار نبود. در این آزمایش، استفاده از شکل پلت خوراک سبب افزایش ضریب تبدیل خوراک شد و با افزایش اندازه ذرات خوراک یک روند بهبود در صفات عملکردی مشاهده شد. https://ar.guilan.ac.ir/article_2013_a52d16f25d081f2129fe884f3b230319.pdf

دانشگاه گیلان تحقیقات تولیدات دامی 2252-0872 5 3 2016 11 21 Digestibility of diets contained imported and local concentrates with chromium oxide and lignin as markers in the Turkmen horses قابلیت هضم جیره های غذایی حاوی کنسانتره داخلی و خارجی با استفاده از نشانگرهای اکسید کروم و لیگنین در اسب ترکمن 21 33 2017 FA روح اله کامیاب کلانتری دانش آموخته کارشناسی ارشد گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس یوسف روزبهان دانشیار گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس حسن فضایلی استاد موسسه تحقیقات علوم دامی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی Journal Article 2017 01 02 The aim of this research was to compare the digestibility of two concentrates with chromium oxide (Cr₂O₃) and lignin as markers in the Turkmen horses. In a completely randomised experiment 16 Turkmen horses, weighting 433 ±50 kg and aged 8 ±3 years were used. The treatments were a control diet (Tc) contained 25 percent of imported concentrate and three diets contained 20, 25 and 30 percent of local concentrate, T1, T2 and T3 respectively. The trial was carried out for a period of 28 days, started with 21 days of adaptation period and 7 days sampling and data collection. When Cr₂O₃ marker was used, the digestibility of OM (547 <em>vs.</em> 506), CP (545 <em>vs.</em> 527) and NDF (427 <em>vs.</em> 309) were higher (<em>P</em>< 0.05) in T2 in comparison to those in Tc diet. Increasing of concentrate level in the diets improved the nutrients digestibility (<em>P</em>< 0.05). The digestibility of CP was significant between two markers. In conclusion, a part from the digestibility of EE, the 25 or 30 percent level of local concentrate increased the nutrients digestibility in comparison to those fed imported concentrate. Additionally, lignin could be used as an internal marker for digestibility determination in horse fed diet contained at least 70 percent forage. هدف از این پژوهش مقایسه قابلیت هضم دو کنسانتره داخلی و خارجی با استفاده از نشانگرهای اکسید کروم و لیگنین در اسب ترکمن بود. آزمایش با استفاده از 16 رأس اسب نژاد ترکمن با میانگین سن 3±8 سال و وزن 50±433 کیلوگرم در قالب طرح کاملاً تصادفی اجرا شد. تیمار­های آزمایشی شامل یک کنسانتره خارجی در سطح 25 درصد ماده خشک جیره (Tc) و یک کنسانتره داخلی در سطوح 20، 25 و 30 درصد ماده خشک جیره بود (به ترتیب T1،T2  و T3). طول دوره آزمایش 28 روز بود، به طوری‌که 21 روز عادت‏پذیری و 7 روز نمونه‏برداری از مدفوع صورت گرفت. ضرایب قابلیت هضم ماده خشک و مواد مغذی جیره طبق روش استاندارد تعیین شد. بر اساس نتایج به­دست آمده از نشانگر اکسیدکروم، جیره حاوی 25 درصد کنسانتره داخلی از نظر قابلیت هضم ماده آلی (547 در مقابل 506 گرم در کیلوگرم)، پروتئین (545 در مقابل 527 گرم در کیلوگرم) و الیاف نامحلول در شوینده خنثی (427 در مقابل 309 گرم در کیلوگرم) نسبت به جیره حاوی کنسانتره خارجی برتر بود (05/0><em>P</em>). افزایش سطح کنسانتره داخلی در جیره (بین سطوح 20، 25 و 30) باعث بهبود ضرایب گوارش‌پذیری ماده خشک و مواد مغذی (05/0><em>P</em>) شد. در مجموع، ضرایب قابلیت هضم مواد مغذی جیره با مصرف کنسانتره داخلی در مقایسه با کنسانتره خارجی در سطح 25 و 30 درصد (به جز عصاره اتری)، در مقایسه با کنسانتره خارجی مشابه یا بیشتر بود. بنابراین می­توان از کنسانتره داخلی به جای کنسانتره خارجی در تنظیم جیره استفاده نمود. با توجه به یافته­های این آزمایش، در شرایطی که حداقل 70 درصد ماده خشک جیره اسب از علوفه تامین شود می­توان از لیگنین به عنوان نشانگر داخلی در تعیین قابلیت هضم خوراک استفاده نمود.  https://ar.guilan.ac.ir/article_2017_6fe3f0bd3b73d0247cce4b0af703d82c.pdf

دانشگاه گیلان تحقیقات تولیدات دامی 2252-0872 5 3 2016 11 21 Comparison of fitting of some mathematical models to describe the ruminal fermentation kinetics according to gas production technique for alfalfa hay مقایسه برازش برخی از مدل های ریاضی به منظور توصیف کینتیک تخمیر شکمبه ای بر اساس آزمون تولید گاز برای علوفه یونجه 35 47 2020 FA خلیل زابلی استادیار گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بو علی سینا همدان Journal Article 2017 01 02 In this study, the mathematical models were used for evaluation of ruminal fermentation kinetic of alfalfa hay. These models included exponential (EXP), Michaelis-Menten (MIC), Mitscherling (MIT), Weibull (WEB), Korkmaz-Uckardes (KOR) and France (FRC). The in vitro gas production was carried out in 4 separate periods. Three syringes containing feed samples (3 replicates) were considered for each period and the volume of gas produced in each period at different incubation times (144 hours) was fitted for these models. Mean Square Error (MSE), coefficient determination (R²) and Mean Percentage Error (MPE) were used for models goodness of fit. Durbin-Watson and Shapiro-Wilk tests, Bayesian Information Criterion (BIC), Akaike’s Information Criterion (AIC) and Accuracy Factor (AF) were used for selection of the best model. The results showed that MSE in FRC (0.852) and MIC (0.917) models was lower than that of EXP (7.437) model (<em>P</em><0.05). However, R2 in FRC and MIC models (0.997 and 0.997, respectively) was significantly higher than that of EXP (0.973) model (<em>P</em><0.05). Shapiro-Wilk test showed that all models, except EXP model, had normal distributions of the error values. Lower values of BIC, AIC and AF showed that FRC (-6.47, -6.18 and 2.20, respectively) and MIC (-4.32, -3.98 and 2.40, respectively) models had better goodness of fit compared to other models. Generally, the FRC and MIC models estimated ruminal fermentation kinetic of alfalfa hay more accurately. So, these models may be used to describe gas production profiles instead of EXP model. در این تحقیق از مدل­های ریاضی برای بررسی کینتیک تخمیر شکمبه­ای علوفه یونجه استفاده شد. این مدل­ها شامل مدل نمایی (EXP)، میکائیلیس-­منتن (MIC)، میچرلینگ (MIT)، ویبول (WEB)، کورکمز-­اوکاردس (KOR) و فرانس (FRC) بودند. آزمون تولید گاز در 4 دوره جداگانه انجام شد. تعداد 3 عدد سرنگ (3 تکرار) حاوی نمونه خوراک برای هر دوره در نظر گرفته شد و حجم گاز تولید شده در هر دوره در زمان­های مختلف انکوباسیون (144 ساعت) به وسیله این مدل­ها برازش شد. از آماره­های میانگین مربعات خطا (MSE)، ضریب تعیین (R²) و میانگین درصد خطا (MPE) برای نکویی ­برازش مدل­ها استفاده شد. از آزمون­های دوربین-واتسون، شاپیرو-ویلک، معیار اطلاعات بیزی (BIC)، معیار اطلاعات آکائیک (AIC) و فاکتور صحت (AF) برای انتخاب بهترین مدل استفاده شد. نتایج نشان داد مقدار MSE در مدل­های FRC (852/0) و MIC (917/0) نسبت به مدل EXP (437/7) کمتر بود (05/0<em>P</em><)، اما مقدار R² در مدل­های FRC و MIC (به ترتیب 997/0 و 997/0) در مقایسه با مدل EXP (973/0) بیشتر بود (05/0<em>P</em><). آزمون شاپیرو-ویلک نشان داد به­غیر از مدل EXP، مقدار خطا در همه مدل­ها دارای توزیع نرمال بود. مقادیر کمتر BIC،AIC  و AF در مدل FRC (به ترتیب 47/6- ، 18/6- و 20/2) و در مدل MIC (به ترتیب 32/4- ، 98/3- و 40/2) نشان داد که این مدل­ها دارای نکویی ­برازش بهتری در مقایسه با سایر مدل­ها بودند. به طور کلی مدل­های FRC و MIC کینتیک تخمیر شکمبه­ای علوفه یونجه را با دقت بیشتری برآورد کردند. لذا می­توان برای توصیف پروفیل تولید گاز از مدل­های فوق به­جای مدل EXP استفاده شود. https://ar.guilan.ac.ir/article_2020_d69001fffade473d7a79e09d48c689dc.pdf

دانشگاه گیلان تحقیقات تولیدات دامی 2252-0872 5 3 2016 11 21 Ruminal degradability and apparent digestibility of electron beam irradiated olive cake تجزیه‌پذیری شکمبه‌ای و قابلیت هضم ظاهری تفاله زیتون عمل‌آوری شده با پرتو الکترون 49 57 2021 FA مهدی سبحانی دانشجوی کارشناسی ارشد گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، واحد مراغه، دانشگاه آزاد اسلامی، مراغه، ایران سیدروح اله ابراهیمی محمودآباد استادیار گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، واحد شهر قدس، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران مهدی تقی نژاد رودبنه استادیار گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی تبریز، ایران یوسف مهمان نواز استادیار گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، واحد مراغه، دانشگاه آزاد اسلامی، مراغه، ایران Journal Article 2017 01 02 This research was conducted to evaluate the effects of electron beam (EB) irradiation on chemical composition, apparent digestibility of organic matter and crude protein (CP) and ruminal degradation of dry matter (DM), CP and neutral detergent fiber (NDF) of olive cake (OC). After preparation of OC, samples were irradiated with EB at doses of 200, 250 and 300 kGy using a Rhodotron accelerator system. Four Gezel sheep (41±2 kg) were used for determination of OM and CP digestibilities of OC. The sheep were fed a total mixed ration containing 70% of DM forage and 30% of DM concentrate during two pre-experimental and experimental periods. Apparent digestibility were evaluated using acid insoluble ash method. Ruminal degradation of DM, CP and NDF was determined according to <em>in situ</em> procedure. Untreated and EB irradiated feed samples were incubated in the rumen of four ruminally fistulated Gezel rams at periods of 0, 4, 8, 16, 24, 48, 72 and 96 h and resulting data were fitted to non-linear degradation model to calculate degradation parameters of DM, CP and NDF.EB decreased (<em>P</em><0.05) ADF and NDF content of EB irradiated OC. Irradiation at doses of 200, 250 and 300 kGy, increased effective degradability of NDF at a rumen outflow rate of 0.05/h by 6.4, 10.6 and 16.8%, compared with untreated OC, respectively (<em>P</em><0.05). According to the results of this research, EB irradiation increased ruminal degradability and apparent digestibility of OC and a dose of 300 kGy had the most positive effects on nutritional value of OC. پژوهش حاضر به منظور مطالعه اثرات عمل‌آوری‌ با پرتوتابی الکترون بر ترکیبات شیمیایی، قابلیت هضم ظاهری ماده آلی و پروتئین خام و تجزیه‌پذیری مادۀ خشک، پروتئین خام و الیاف نامحلول در شوینده خنثی تفاله زیتون انجام شد. پس از تهیه تفاله زیتون، نمونه‌ها با استفاده از شتاب<em>­</em>دهنده رودوترون در دزهای 200، 250 و 300 کیلوگری پرتوتابی شدند. قابلیت هضم ظاهری ماده آلی و پروتئین خام به روش خاکستر نامحلول در اسید اندازه‌گیری شد. بدین منظور از 4 راس گوسفند نر قزل با میانگین وزن زنده 2±41 کیلوگرم استفاده شد. گوسفندها، 2 هفته از قبل از شروع آزمایش و در طول دوره آزمایش با جیره حاوی 70 درصد علوفه و 30 درصد تفاله زیتون به صورت جیره کاملاً مخلوط تغذیه شدند. فراسنجه‌های تجزیه‌پذیری ماده خشک، پروتئین خام و الیاف نامحلول در شویندۀ خنثی به روش کیسه‌های نایلونی اندازه‌گیری شد. مقدار 3 گرم از هر نمونه ماده خوراکی عمل‌آوری نشده یا عمل‌آوری شده به مدت صفر، 4، 8، 16، 24، 48، 72 و 96 ساعت در شکمبه چهار رأس گوسفند نر قزل قرار داده شد. پرتوتابی سبب کاهش الیاف نامحلول در شویندۀ خنثی و اسیدی و افزایش قابلیت هضم ظاهری ماده آلی و پروتئین خام تفاله زیتون شد (05/0<em>P<</em>). پرتوتابی تفاله زیتون با دزهای 200، 250 و 300 کیلوگری درصد تجزیه‌پذیری موثر الیاف نامحلول در شوینده خنثی در سرعت عبور 5 درصد در ساعت را به ترتیب به میزان 4/6، 6/10 و 8/16 درصد نسبت به تفاله زیتون عمل‌آوری نشده افزایش داد(05/0<em>P<</em>). بر پایه یافته‌های این پژوهش، پرتوتابی الکترون سبب افزایش تجزیه‌پذیری شکمبه‌ای و قابلیت هضم ظاهری تفاله زیتون شد و دز 300 کیلوگری، بیشترین اثرات مثبت بر بهبود ارزش غذایی تفاله زیتون را داشت. https://ar.guilan.ac.ir/article_2021_d4cb7fc01051a3e07a9f75c7813ffacb.pdf

دانشگاه گیلان تحقیقات تولیدات دامی 2252-0872 5 3 2016 11 21 Effect of Trametes versicolor and Pleurotus ostreatus fungi on crude protein, NDF and ruminal degradability of dry matter and NDF of crops by-products اثر قارچ های صدفی و رنگین کمان بر پروتئین خام و دیواره سلولی و تجزیه پذیری شکمبه ای ماده خشک و دیواره سلولی محصولات فرعی زراعی 59 69 2022 FA تقی قورچی استاد گروه تغذیه دام و طیور، دانشکده علوم دامی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان سیداسماعیل رضوی استادیار دانشکده تولید گیاهی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان هادی بهزاد دانش آموخته کارشناسی ارشد، دانشکده علوم دامی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان عطیه مهرابی دانش آموخته کارشناسی ارشد، دانشکده علوم دامی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان روح الله مستانی دانشجوی دکتری دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان Journal Article 2017 01 02 Chemical composition and <em>in situ</em> (dry matter and NDF) degradability were measured to assess the nutritive value of rice, canola, cotton seed, soybean and corn straw treated with <em>Trametes versicolor</em> and <em>Pleurotus ostreatus</em> fungi. Various straw samples were inoculated with fungi mycelium that collected from Forest (Shastkola) in Gorgan-Iran and were kept in plastic bags with three replicates for 21 days. Then chemical composition and rumen degradability of dry matter were measured. Degradability of dry matter and NDF were obtained from three fistulasted Dalagh rams at 0, 4,8,16,24,48 and 72 hours using <em>in situ</em> technique. The results showed that the CP content in treated corn and cotton seed straws were significantly increased. The NDF content of straws expect corn straw were increased after proceesing with fungi. Data showed that the degradability (72 hours), effective degradability at different k (0.02, 0.05 and 0.08/h) and water soluble fraction(a) of dry matter and NDF content of corn straw treated with <em>Trametes versicolor</em> and <em>Pleurotus ostreatus</em> fungi was higher than other straws. According to findings, it was concluded that <em>Trametes versicolor</em> and <em>Pleurotus ostreatus</em> had different effects on degradability of NDF, CP and dry matter in varieties of straw. در این مطالعه اثر کشت قارچ پوسیدگی سفید رنگین­کمان (<em>Trametes versicolor</em>) و قارچ صدفی (<em>Pleurotus ostreatus</em>) بر پروتئین­خام و تجزیه­پذیری کاه ذرت، کاه سویا، بقایای پنبه­دانه، کاه برنج و کلزا بررسی شد. میوه قارچ رنگین­کمان و قارچ صدفی از جنگل شصت کلاته جمع­آوری شد. انواع کاه با میسلیوم قارچ رنگین­کمان و صدفی تلقیح و به­مدت 21 روز در کیسه­های پلاستیکی در 3 تکرار نگهداری شد. برای اندازه­گیری تجزیه­پذیری شکمبه­ای از سه راس قوچ بالغ نژاد دالاق و برای هر نمونه آزمایشی سه تکرار در نظر گرفته شد. کیسه­ها حاوی 4 گرم از ضایعات کشاورزی فرآوری شده با قارچ، در زمان­های صفر، 4، 8، 16، 24، 48 و 72 در فاز مایع شکمبه قرار داده شد. نتایج نشان داد که مقدار پروتئین­خام در تیمارهای کاه سویا و بقایای پنبه­دانه فرآوری شده افزایش و در کاه ذرت، کاه برنج و کاه کلزا اختلاف معنی­دار نشان نداد. پس از فرآوری با قارچ، دیواره­سلولی در کاه ذرت کاهش و در سایر تیمارها افزایش یافت. بر اساس یافته­های به­دست آمده از پژوهش حاضر، بیشترین تجزیه­پذیری و تجزیه­پذیری موثر ماده خشک و دیواره­سلولی در سرعت­های عبور (درصد در ساعت) 2، 5 و 8 و مواد سریع­التجزیه، تجزیه­پذیری کاه ذرت فرآوری شده با قارچ رنگین کمان و فلوریدا داشت. بر اساس یافته­های به­دست آمده می­توان چنین نتیجه گرفت که اثرات رشد قارچ رنگین­کمان و فلوریدا روی انواع کاه متفاوت بوده و موجب تغییرات متفاوتی در ترکیب شیمیایی، دیواره سلولی و تجزیه­پذیری ماده خشک آن­ها شده ­است. https://ar.guilan.ac.ir/article_2022_f9d22358765ab6a047d12ffed2ef0c7c.pdf

دانشگاه گیلان تحقیقات تولیدات دامی 2252-0872 5 3 2016 11 21 Effect of Mentha spicata (Spearmint) and Anethum graveolens (Dill) essence on performance, growth skeletal indices and blood metabolites of Kordi fattening lambs اثر اسانس شوید و نعناع بر عملکرد، شاخص های رشد اسکلتی و متابولیت‌های خونی‌ ‌‌بره‌های پرواری نژاد کردی 71 82 2023 FA علی توحیدی دانشجوی کارشناسی ارشد گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گنبد کاووس رضا راه چمنی استادیار گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گنبد کاووس جواد بیات کوهسار استادیار گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گنبد کاووس داوود علی ساقی استادیار گروه علوم دامی، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی Journal Article 2017 01 02 This study was conducted to investigate the effect of adding spearmint and dill essence on performance, growth and blood metabolites of Kordi fattening lambs. In this experiment, 30 male lambs were used in a completely randomized design over a 9-weak trial with three treatments and 10 replicants. Treatments were included: 1) control without essence, 2) containing 0.025% <em>Mentha spicata</em> (spearmint) essence and 3) containing 0.025% <em>Anethum graveolens</em> (Dill) essence. Blood samples at 1, 3, 5, 7 and 9  and rumen fluid at 3, 5 and 7 weak of study were collected from five lamb of each treatment and skeletal growth indices including wither height, rump height, chest girth, body lenght and hip to hip lenght were measured also. The result showed that among skeletal growth indices only wither height between dill and spaermint treatment ( 60.80 and 62.4 cm,  respectively) and chest girth among control, dill and spaermint treatments (76, 72.8 and 74.2 cm, respectively) had significant difference. Blood cholestrol singnificantly decreased in dill and spaermint treatment compared to control (51, 51.66 and 58 mg/dl, respectively). Treatments had no significant effect on other blood metabolites and performance growth. Generally, results of this study showed that adding of spearmint and dill essence did not have considerable effect on porformance and growth of fattening lambs. این تحقیق‌ به منظور بررسی اثرات اسانس شوید و نعناع بر پارامترهای عملکرد و رشد، شاخص­های رشد اسکلتی و متابولیت‌های خونی‌‌‌بره‌های نر در حال رشد نژاد کردی انجام شد. در این آزمایش از 30 راس بره نر در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تیمار و ده تکرار ‌به مدت 9 هفته استفاده شد‌. ‌تیمارهای آزمایشی شامل: 1) تیمار شاهد (بدون اسانس)، 2) تیمار نعناع با 025/0 درصد اسانس نعناع بر اساس ماده خشک و 3) تیمار شوید با 025/0 درصد اسانس شوید بر اساس ماده خشک بود. از پنج بره در هر تیمار در هفته­های 1، 3، 5، 7 و 9 نمونه خون برای اندازه­گیری گلوکز، کلسترول، تری­گلیسرید و اوره و هفته­های 3، 5 و7 نمونه مایع شکمبه برای اندازه­گیری pH گرفته شد. شاخص­های رشد اسکلتی شامل ارتفاع جدوگاه، ارتفاع هیپ، دور سینه، طول بدن و فاصله هیپ تا هیپ اندازه­گیری شدند. نتایج نشان داد که ارتفاع جدوگاه بین تیمار نعناع و شوید (به ترتیب 4/62 و 8/60 سانتی­متر) و دور سینه بین هر سه تیمار شاهد، شوید و نعناع (به ترتیب 76، 8/72 و 2/74 سانتی­متر) اختلاف معنی‌داری داشتند، ‌میزان کلسترول نیز در هفته نهم در شاهد به­طور معنی­داری بالاتر از تیمار نعناع و شوید (به ترتیب 58، 66/51 و 51 میلی­گرم بر دسی­لیتر) بود (05/0‌>‌<em>P</em>‌). افزودن اسانس اثری بر سایر شاخص­های اسکلتی، متابولیت­های خونی، مصرف خوراک و افزایش وزن نداشت (05/0‌<‌<em>P</em>‌). بطور کلی نتایج نشان داد که افزودن اسانس نعناع و شوید اثر قابل ملاحظه­ای بر عملکرد و رشد بره­های پرواری نداشت. https://ar.guilan.ac.ir/article_2023_45f4d05241587f704a98206916096dc1.pdf

دانشگاه گیلان تحقیقات تولیدات دامی 2252-0872 5 3 2016 11 21 Effect of feeding Scrophularia striata Boiss on fermentation, gas production and in vitro digestibility characteristics of Lori- Bakhtiari sheep اثر تغذیه گل میمونی سازوئی یا تشنه داری بر خصوصیات تخمیر، تولید گاز و قابلیت هضم آزمایشگاهی در گوسفند لری-بختیاری 83 92 2024 FA فاطمه رضائی دانش آموخته کارشناسی ارشد، دانشکده علوم دامی و صنایع غذایی، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان طاهره محمد آبادی دانشیار، دانشکده علوم دامی و صنایع غذایی، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان مرتضی چاجی دانشیار، دانشکده علوم دامی و صنایع غذایی، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان محمدرضا مشایخی مربی پژوهشی مرکز تحقیقات کشاورزی صفی آباد دزفول Journal Article 2017 01 02 The aim of this experiment was to evaluate the effect of feeding <em>Scrophularia striata</em> on fermentation characteristics, gas production and fiber and protein digestibility of Lori- Bakhtiari sheep. In this experiment, 12 lambs with average weight 30±1.5 kg divided to 3 groups (treatments) and 4 subgroups (replicate) and were fed with diets containing 6, 3 and 0.0 (control) g <em>Scrophularia striata </em>/kg DM for one month. In the end of experiment, rumen fluid collected from 3 replicates and parameters of fermentation and gas production (after 96 h) and <em>in vitro </em>digestibility of wheat straw and soybean meal were measured (4 replicates per each). The results showed gas production potential of soybean meal (61.19 mL) and straw (50.48 mL) in controltreatment was more than <em>Scrophularia striata</em> treatments (<em>P<</em>0.05). But fermentative characteristics of soybean meal was not affected by treatments (<em>P></em>0.05). Most of PF and efficiency of microbial biomass of wheat straw was for 3 g/kg DM<em> Scrophularia striata</em> (15.03 mg/ml and 86 %, respectively) and most of organic matter digestibility was for 6 g<em> Scrophularia striata</em> (253.85 mg). Dry matter digestibility of soybean meal (83.57 %) was the greatest in treatment containing 3 g/kg DM <em>(P<</em>0.05). Dry matter digestibility of wheat straw was not significant between treatments (<em>P></em>0.05). According to the result, the using of3 g/kg DM<em> Scrophularia striata</em> in Lori-Bakhtiarisheep diet had positive impact on microbial fermentation and digestibility. هدف از این آزمایش بررسی اثر تغذیه گیاه گل میمونی سازوئی (تشنه­داری) بر خصوصیات تخمیر، تولید گاز و هضم­پذیری الیاف و پروتئین در گوسفند لری- بختیاری بود. در این آزمایش 12 راس بره ( میانگین وزن Kg 1 ± 5/30) به سه گروه (تیمار) و هر گروه به چهار زیر گروه (تکرار) تقسیم شدند و با جیره حاوی 6، 3 و صفر (شاهد) گرم گل میمونی سازوئی در کیلوگرم ماده خشک برای یک ماه تغذیه شدند. در پایان آزمایش، مایع شکمبه از 3 تکرار گرفته شده و فراسنجه­های تولید گاز (بعد از 96 ساعت) و قابلیت هضم آزمایشگاهی کاه گندم و کنجاله سویا (4 تکرار از هر کدام) اندازه­گیری شد. نتایج نشان داد پتانسیل تولید گاز شاهد برای کنجاله سویا ( mL19/61) و کاه ( mL48/50)  بیشتر از تیمارهای گل میمونی بود (05/0><em>P</em>)، اما خصوصیات تخمیری کنجاله سویا تحت تاثیر تیمارها قرار نگرفت (05/0<<em>P</em>). بیشترین میزان فاکتور تفکیک و راندمان سنتز توده میکروبی کاه مربوط به تیمار 3 گرم در کیلوگرم ماده خشک (به ترتیبmg/mL  03/15 و 86 %) و بالاترین مقدار ماده آلی واقعاً هضم شده مربوط به تیمار 6 گرم در کیلوگرم ماده خشک بود mg) 85/253). قابلیت هضم ماده خشک کنجاله سویا در تیمار حاوی 3 گرم در کیلوگرم ماده خشک بیشترین مقدار (57/83 %) بود (05/0><em>P</em>). قابلیت هضم ماده خشک کاه در هیچ کدام از تیمارها معنی­دار نشد (05/0<<em>P</em>). با توجه به نتایج، استفاده از 3 گرم در کیلوگرم گل میمونی سازویی در جیره گوسفند لری-بختیاری تاثیر مثبتی بر تخمیر و قابلیت هضم میکروبی داشت. https://ar.guilan.ac.ir/article_2024_70e116982f7902f894140b14c6039338.pdf

دانشگاه گیلان تحقیقات تولیدات دامی 2252-0872 5 3 2016 11 21 Effect of age at sexual maturity on the variance components and heritability for cumulative egg production بررسی اثر سن بلوغ جنسی بر برآورد مولفه های واریانس و وراثت پذیری صفت تولید تخم تجمعی 93 105 2025 FA ندا فرزین استادیار گروه علوم دامی، واحد آزاد‌شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، آزاد‌شهر، ایران ابوالقاسم سراج استادیار گروه علوم دامی، واحد آزادشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، آزادشهر، ایران Journal Article 2017 01 02 The objective of present study was to estimate effect of age at sexual maturity (ASM) on the variance components and respective parameters for cumulative egg numbers in a commercial broiler line. The period of data collection was from 24 to 55 weeks of age. From the weekly records, cumulative egg productions for different weeks were created. Estimates of variance components and heritability were carried out using Restricted Maximum Likelihood (REML) procedure and WOMBAT software. To investigate the effect of ASM on variance components and genetic parameters, the data were reanalyzed, by fitting this effect as a covariate in the model. Also, we analyzed ASM as a trait in multi-traits analysis. Without considering ASM as a covariate, heritabilities for cumulative egg records varied from 0.17 (weeks 1 to 32) to 0.43 (weeks 1 to 4). With implementing ASM in the model, these estimates ranged from 0.12 (weeks 1 to 20) to 0.19 (weeks 1 to 4). When ASM was considered as a trait in two-traits analysis with cumulative egg records, heritability estimates varied from 0.16 to 0.44. These results indicated that considering ASM as a trait in the multiple models could not correct its effect on initial cumulative egg records and it is necessary to implement it as a covariate in the model. Also, the exclusion of age at sexual maturity from the analysis of cumulative egg records, especially for the initial week’s records resulted to overestimation of variance components and their corresponding parameters. هدف تحقیق حاضر بررسی اثر سن بلوغ جنسی بر برآورد مولفه­های واریانس و وراثت­پذیری صفت تولید تخم تجمعی در یک لاین تجاری گوشتی بود. تولید تخم از سن 24 تا 55 هفتگی ثبت و از جمع تعداد تخم هفته­های مختلف هر مرغ، تولید تخم تجمعی محاسبه شد. مولفه­های واریانس ژنتیکی و فنوتیپی در سه حالت قرار دادن یا ندادن سن بلوغ جنسی به عنوان متغیر کمکی در مدل و سن بلوغ جنسی به عنوان یک صفت در تجزیه چند­صفتی، با استفاده از مدل حیوان و نرم­افزار WOMBAT برآورد شد. بدون در نظر گرفتن سن بلوغ جنسی، وراثت­پذیری تولید تخم تجمعی دامنه­ای از 17/0 (تولید تجمعی هفته­های 1 تا 32) تا 43/0 (تولید تجمعی هفته­های 1 تا 4) داشت. با درنظر­گرفتن اثر سن بلوغ جنسی، ضریب تغییرات وراثت­پذیری برای تولید تجمعی هفته­های مختلف تخمگذاری کاهش یافت. این برآوردها دامنه­ای از 12/0 (تولید تجمعی هفته­های 1 تا 20) تا 19/0 (تولید تجمعی هفته­های 1 تا 4) داشت. برآوردهای حاصل از تجزیه و تحلیل دو صفتی تولید تجمعی تخم و سن بلوغ جنسی مشابه نتایج حاصل از در نظر نگرفتن سن بلوغ جنسی به عنوان متغیر کمکی بود. این نتایج نشان می­دهد که با در نظر گرفتن سن بلوغ جنسی به عنوان یک صفت در تجزیه چند­صفتی، اثر آن بر تولید تخم و به ویژه تولید هفته­های آغازین تخمگذاری تصحیح نشده و حتماً باید این اثر به عنوان یک متغیر در مدل آماری لحاظ شود. https://ar.guilan.ac.ir/article_2025_a6a1852dbdf315a36303bcadfdc7b3ff.pdf