دانشگاه گیلان تحقیقات تولیدات دامی 2252-0872 7 4 2019 02 20 Investigation of the genomic accuracy of single-trait and multiple-trait animal models in the presence of interaction between genotype and environment بررسی صحت مدل ‏های تک صفتی و چند صفتی ژنومی در حضور اثر متقابل ژنوتیپ و محیط 1 12 3310 10.22124/ar.2019.10740.1329 FA یوسف نادری استادیار، گروه علوم دامی، باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد آستارا Journal Article 2018 06 27 The objective of this study was to evaluate different animal models in different genomic scenarios to estimate the breeding values and to detect genotype × environment (G × E) interaction. Genomic data were simulated to reflect variations in number of QTL (100 and 500) and linkage disequilibrium (low and high) using 10K SNP panel for 30 chromosomes. On this genome, the trait simulated in three different environments with heritabilities 0.10, 0.25 and 0.50, respectively. In the next phase, low (0.47) and high (0.83) genetic correlations were assigned between third environment (h2=0.50) with first (h2=0.10) and second (h2=0.25) environments. The results indicated that the accuracy of genomic prediction increased with increasing the heritability, linkage disequilibrium and the genetic correlation between the traits. Comparing to single trait animal model, multiple trait animal model increased accuracy of genomic prediction. Accuracies of genomic predictions were generally high when the genomic breeding values of third environment were estimated using information of their relatives in the second environment, and the highest accuracy (0.422) obtained from the scenario with high linkage disequilibrium and low QTL. Also, accuracies of genomic prediction increased with increasing percentage of animals from 25 to 75. Generally, the level of LD, type of animals in training set, number of phenotypic records in validation set and genetic correlation across environments play important roles if G × E interaction exists. In conclusion, considering the G × E interaction contributes to understanding variations of quantitative trait and increasing accuracy of genomic prediction. هدف از این تحقیق ارزیابی مدلهای حیوانی مختلف در سناریوهای متفاوت ژنومی جهت برآورد ارزش‌های اصلاحی ژنومی و تشخیص وجود اثر متقابل ژنوتیپ و محیط (G × E) بود. داده‌های ژنومی با تراکم‌های متفاوت جایگاههای صفات کمّی (100 و 500) و سطوح مختلف عدم تعادل پیوستگی (کم و زیادLD =) با تراکم K10 برای 30 کروموزم شبیه‌سازی شدند. صفتی در سه محیط مختلف با وراثتپذیریهای 10/0، 25/0 و 50/0 روی این ژنوم شبیهسازی شد. در مرحله بعد، همبستگی ژنتیکی ضعیف (47/0) و قوی‌ (83/0) بین محیط سه (50/0h2=) با محیطهای یک (10/0h2=) و دو (25/0h2=) ایجاد شد. نتایج نشان داد صحت پیشبینی ژنومی با افزایش هر یک از عوامل سطح LD ، وراثتپذیری و همبستگی ژنتیکی بین صفات افزایش یافت. استفاده از مدل چند صفتی نسبت به مدل تک صفتی باعث افزایش صحت پیش‌بینی ژنومی شد. صحت پیشبینیهای ژنومی هنگامی که ارزش های اصلاحی ژنومی حیوانات محیط سوم با استفاده از اطلاعات ژنومی خویشاوندانشان در محیط دوم برآورد شد بالاتر بود و بیشترین صحت پیشبینی ژنومی (422/0) برای سناریو با تعداد پایین QTL و عدم تعادل پیوستگی بالا مشاهده شد. همچنین، با افزایش درصد حیوانات از 25 به 75 درصد، صحت پیشبینی ژنومی افزایش یافت. به طور کلی در صورت وجود اثر متقابل G × E، سطح LD، نوع حیوانات موجود در جمعیت مرجع و همبستگی ژنتیکی بین محیطهای مختلف نقش مهمی را ایفا میکنند. در نتیجه میتوان بیان کرد که با لحاظ کردن اثر متقابل ژنوتیپ و محیط، صحت پیشبینی ژنومی بیشتر و فهم بهتری از تنوع ژنتیکی صفات کمّی حاصل میشود.

https://ar.guilan.ac.ir/article_3310_6fa3abc14eb9d848af90cb07922292b2.pdf

دانشگاه گیلان تحقیقات تولیدات دامی 2252-0872 7 4 2019 02 20 Monitoring genetic diversity and population structure of Markhoz goat by pedigree analysis پایش تنوع ژنتیکی و ساختار جمعیت در بز مرخز با استفاده از تجزیه شجره 13 22 3311 10.22124/ar.2019.11807.1360 FA محمد رزم کبیر استادیار گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه کردستان پیمان محمودی دانشجوی دوره دکتری ژنتیک و اصلاح دام، دانشکده کشاورزی، دانشگاه کردستان Journal Article 2018 11 26 Pedigree analysis is a useful tool for the study of structure, genetic diversity and history of populations. This study was conducted to characterize population structure, estimation of inbreeding and effective population size in Markhoz goats using pedigree analysis. Data consisted of pedigree records of 5726 animals, collected between 1987 and 2016 by Markhoz goat Performance Testing Station. Computer programs, including CFC for descriptive statistics of pedigree, ENDOG for estimation of effective population size and generation interval and EVA for inbreeding trend were used in this research. The ratio of inbred animals was 54.3% of total population. The mean of co-ancestry and inbreeding coefficients in the population were 2.61 and 2.68, respectively, indicated that the observed inbreeding level is higher than expectation. Estimated effective number of founders was 85.65, represents unequal founder contributions in population. Undesirable trend for inbreeding could be due to high contribution of few ancestors in reproduction and low migration rate of animals in Markhoz goat station. The mean generation interval for total population and founders were 3.23 and 5.73 years, respectively, emphasizing the replacement of young bucks and does in the recent generations. Effective population size computed via individual increase in inbreeding was equal to 60.41 and was not far from the 50, a critical level proposed for an ideal population. The results indicate that the biodiversity of population has decreased. In conclusion this research supports the priority for conservation genetic strategy instead of selection programs in Markhoz goat. تجزیه شجره ابزاری مفید برای بررسی ساختار جمعیت، تنوع ژنتیکی و تاریخچه جمعیتی است. در این پژوهش به منظور پایش ساختار شجره بزهای مرخز از تعداد 5726 رکورد جمعآوری شده در ایستگاه پرورش و اصلاح نژاد بز مرخز سنندج، طی سال‌های 1366 تا 1395 استفاده شد. خطایابی و آمار توصیفی شجره با برنامه CFC، تخمین اندازه مؤثر جمعیت و فاصله نسل با بسته نرمافزاری ENDOG و بررسی روند تغییرات همخونی با استفاده از نرمافزارEVA انجام شد. نسبت قابل توجهی از جمعیت بز مرخز (معادل 3/54 درصد جمعیت) همخون بود. میانگین رابطه خویشاوندی و میانگین همخونی در کل جمعیت به ترتیب 61/2 و 68/2 درصد برآورد شد که نشان داد سطح همخونی در جمعیت بیشتر از حد مورد انتظار است. اندازه موثر افراد جمعیت بنیانگذار برابر 65/80 حیوان برآورد شد که بیانگر مشارکت نامتوازن حیوانات جمعیت پایه در تولیدمثل بود. روند تغییرات همخونی نامطلوب و افزایشی بود که می‌تواند ناشی از بسته بودن جمعیت و استفاده نامحدود از شمار اندکی از والدین باشد. فاصله نسل جمعیت کل 23/3 سال و فاصله نسل جمعیت بنیانگذار 73/5 سال محاسبه شد که بیانگر سرعت بیشتر جایگزینی حیوانات در نسل‌های اخیر است. اندازه مؤثر جمعیت بز مرخز معادل 41/60 حیوان برآورد شد و به حداقل تعداد افراد پیشنهاد شده برای یک جمعیت بهینه (یعنی50 فرد) نزدیک بود. نتایج بیانگر همخونی بالا و افت تنوع ژنتیکی در جمعیت است و پیشنهاد می‌شود برنامههای حفاظتی، جایگزین برنامه‌های اصلاحی در بز مرخز شوند.

https://ar.guilan.ac.ir/article_3311_245e95d557a9af7c739d29ded4a26b47.pdf

دانشگاه گیلان تحقیقات تولیدات دامی 2252-0872 7 4 2019 02 20 Effect of replacing dietary calcium carbonate with carbonation mud on performance and calcium and phosphorus deposition of tibia bone in broiler chickens اثر جایگزینی کربنات ‌کلسیم جیره غذایی با گل کربنات ‌کلسیم بر عملکرد و غلظت کلسیم و فسفر استخوان درشت نی جوجه‌های گوشتی 23 32 3312 10.22124/ar.2019.11399.1344 FA علیرضا آذربایجانی بخش تحقیقات علوم دامی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان اصفهان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اصفهان، ایران عباسعلی قیصری بخش تحقیقات علوم دامی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان اصفهان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اصفهان، ایران شهاب‌الدین مشرف بخش تحقیقات علوم دامی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان اصفهان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اصفهان، ایران Journal Article 2018 10 01 This experiment was carried out to evaluate the effect of four substitution levels of 0, 33, 66 and 100% of dietary calcium carbonate with carbonation mud of sugar beet using pelleted or mash diets on performance and calcium and phosphorus deposition in tibia of broiler chickens. The statistical model of project was a two-factor factorial design in a completely randomized design. The trial lasted 42 days and the chickens had free access to water and feed. The results indicated that means of daily feed intake, daily gain and body weight of pelleted diets compared to mash diets for all the levels of substitution was significant (P<0.05), and the best feed conversion ratio was belonging to zero substitution level of pelleted diets that was significantly different with other treatments (P<0.05). Carcass yield, abdominal fat, proventriculus and ceca percentages of pelleted diets were not significantly different with mash diets but Gizzard percentage of pelleted diets was significantly less than mash diets and liver and intestines percentages were significantly more than mash diets (P<0.05). Ash, calcium and phosphorus percentages of tibia in pelleted diets had not significantly different with mash diets although the 33% substitution level of pelleted diets had the highest phosphorus percentage compared to other treatments (P<0.05). In general, the results showed that pelleted diets including carbonation mud had better performance than mash diets and did not have significant effect on calcium and phosphorus deposition of tibia in broiler chickens. در این آزمایش اثر جایگزینی سطوح مختلف (صفر، 33، 66 و 100 درصد) گل کربنات‌ کلسیم چغندرقند با کربنات کلسیم در جیره‌های غذایی پلت یا آردی بر عملکرد و ذخیره کلسیم و فسفر استخوان درشتنی جوجه‌های گوشتی بررسی شد. مدل آماری طرح به صورت یک آزمایش فاکتوریل دو عامله در قالب طرح کاملاً تصادفی بود. طول دوره آزمایش42 روز بود و جوجه‌ها طی این دوره، دسترسی آزاد به آب و غذا داشتند. نتایج‌ حاصله نشان‌ داد که میانگین مصرف روزانه خوراک، افزایش وزن روزانه و وزن بدن در جیره‌های غذایی پلت نسبت به جیره‌های آردی برای تمام سطوح جایگزینی معنی‌دار بود (05/0P<) و بهترین ضریب تبدیل غذایی در سطح صفر جایگزینی جیره پلت مشاهده شد که تفاوت معنی‌داری با سایر تیمارها داشت (05/0P<). راندمان لاشه، درصد وزن چربی محوطه بطنی، پیش معده و روده کور تفاوت معنی‌داری در جیره پلت نسبت به جیره آردی نشان ندادند، اما درصد وزن سنگدان در جیره پلت به طور معنی‌داری (05/0P<) کمتر از جیره آردی و وزن کبد و روده‌ها به طور معنی‌داری بیشتر بودند (05/0P<). درصد خاکستر، کلسیم و فسفر استخوان درشتنی در جیره پلت تفاوت معنی‌داری نسبت به جیره آردی نشان نداد، اگرچه سطح 33 درصد جایگزینی پلت، بالاترین درصد فسفر را نسبت به سایر تیمارها داشت (05/0P<). به طور کلی نتایج تحقیق حاضر نشان داد جیره پلت حاوی گل کربنات کلسیم عملکرد بهتری نسبت به جیره آردی داشته و تأثیر معنی‌داری بر ذخیره کلسیم و فسفر استخوان درشتنی جوجه‌های گوشتی نداشت.

https://ar.guilan.ac.ir/article_3312_be9fde5023764fcfc4ddce40ad4ffb5b.pdf

دانشگاه گیلان تحقیقات تولیدات دامی 2252-0872 7 4 2019 02 20 Effect of adding different levels of propolis extracts on digestibility, gas production and in vitro ruminal fermentation parameters اثر افزودن سطوح مختلف عصاره بره موم بر قابلیت هضم، تولید گاز و فراسنجه های تخمیری شکمبه در شرایط برون تنی 33 46 3313 10.22124/ar.2019.10415.1317 FA مارال ایری دانش آموخته کارشناسی ارشد گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گنبد کاووس جواد بیات کوهسار استادیار گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گنبد کاووس فرزاد قنبری استادیار گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گنبد کاووس 0000-0002-6599-761X آشور محمد قره باش استادیار گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گنبد کاووس Journal Article 2018 05 19 A study was conducted to evaluate the effect of adding different levels of ethanol, methanol and their 50:50 (v/v) binary mixture of propolis extract on in vitro gas production parameters, dry matter and organic matter digestibility, protozoa counts and methane production in a completely randomized design. Crude propolis sample was collected from Ramian region and its extraction was taken by ethanol, methanol and their mixture. Experimental treatments were including: 1) control containing basal diet with forage: concentrate ratio of 50:50 (without any extract), treatments 2 till 5 (control treatment + 25, 50, 100, 200 µl levels of ethanol extract, respectively), treatments 6 to 9 (control treatment + levels 25, 50, 100, 200 µl of methanolic extract, respectively), treatments 10 to 13 (control treatment + 25, 50, 100, 200 µl levels of binary solvents mixture extract, respectively). Results showed that the highest and lowest potential gas productions were related to treatment containing 200 µl and 25 µl of methanolic extract, respectively (P<0.05). Treatment containing 200 µl of binary solvents mixture extract had the highest metabolizable energy, organic matter digestibility and short chain fatty acid concentration (P<0.05). There was significant difference between treatments on dry matter and organic matter digestibility (P<0.05). Hence, treatments containing 25 and 100 µl of methanolic extract had the highest and control treatment had the lowest dry matter and organic matter digestibility, respectively (P<0.05). Using 25 µl and 200 µl levels of binary solvents mixture extract reduced Halotrish more than other levels and other extract. However, treatments containing propolis extract reduced methaneproduction remarkably. Generally, it can be concluded that propolis methanolic extract has potential to improve ruminal fermentation efficiency. However, more research is warranted to manipulate rumen microbial fermentation. مطالعهای به منظور بررسی تأثیر افزودن سطوح مختلف عصارههای اتانولی، متانولی و اتانولی - متانولی (50:50) برهموم بر فراسنجههای تولید گاز، قابلیت هضم ماده خشک و ماده آلی و جمعیت پروتوزوآ شکمبه و تولید متان در شرایط آزمایشگاهی در قالب طرح کاملاً تصادفی انجام شد. برهموم از منطقه رامیان جمعآوری و عصارهگیری با اتانول، متانول و مخلوط اتانول و متانول انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل: شاهد (جیره پایه با نسبت علوفه به کنسانتره 50:50 (تیمار 1))، تیمارهای 2 تا 5 (تیمار شاهد + سطوح 25، 50، 100، 200 میکرولیتر عصاره اتانولی)، تیمارهای 6 تا 9 (تیمار شاهد + سطوح 25، 50، 100،200 میکرولیتر عصاره متانولی)، تیمارهای 10 تا 13 (تیمار شاهد + سطوح 25، 50، 100، 200 میکرولیتر عصاره استخراج شده با مخلوط اتانول و متانول) بودند. بالاترین و پایینترین مقدار پتانسیل تولید گاز به ترتیب مربوط به تیمارهای دارای سطوح 200 و 25 میکرولیتر عصاره متانولی برهموم بود (05/0>P). تیمار دارای عصاره استخراج شده با مخلوط اتانول و متانول با سطح 200 میکرولیتر بالاترین مقدار انرژی قابل متابولیسم، قابلیت هضم ماده آلی و غلظت اسیدهای چرب کوتاه زنجیر را داشت (05/0>P). همچنین در این آزمایش، بین تیمارهای آزمایشی از نظر قابلیت هضم ماده خشک و ماده آلی اختلاف معنیداری وجود داشت (05/0>P). از این نظر، تیمارهای دارای سطوح 25 و 100 میکرولیتر عصاره متانولی و تیمار شاهد به ترتیب دارای بالاترین و پایینترین قابلیت هضم ماده خشک و ماده آلی بودند (05/0>P). بیشترین کاهش در جمعیت هولوتریشها در تیمارهای دارای سطوح 25 و 200 میکرولیتر عصاره اتانولی – متانولی مشاهده شد (05/0>P). تیمارهای دارای عصاره برهموم به طور قابل ملاحظهای مقدار تولید متان را کاهش دادند. به طور کلی، میتوان نتیجه گرفت سطوح مختلف عصاره متانولی برهموم توان تغییر فرآیندهای تخمیر شکمبهای را دارند، هر چند آزمایشهای بیشتری برای دستکاری کردن تخمیر میکروبی شکمبه موردنیاز است.

https://ar.guilan.ac.ir/article_3313_4337387548c6c56a095d6e3c1ead99b6.pdf

دانشگاه گیلان تحقیقات تولیدات دامی 2252-0872 7 4 2019 02 20 Effect of different dietary levels of carrot pulp on in vitro gas production, nutrients digestibility and rumen fermentation اثر سطوح مختلف تفاله هویج در جیره بر تولید گاز، گوارش‌پذیری مواد مغذی و تخمیر شکمبه در شرایط برون‌تنی 47 56 3315 10.22124/ar.2019.10787.1331 FA ایوب عزیزی استادیار گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان مظاهر هاشمی دانشجوی دکتری تغذیه دام، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان افروز شریفی دانش آموخته دکتری تغذیه دام، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان Journal Article 2018 07 07 The aim of the present study was the determination of chemical composition and nutritive value of carrot pulp (CAP), and then evaluating the effects of its different dietary levels on diet digestibility and in vitro rumen fermentation. At first, chemical composition and nutritive value of CAP were compared with wheat straw (WS) and alfalfa. Then, the effect of substituting different levels of CAP (0, 50, 100, 150 and 200 g/kg dry matter [DM]) for forage portion of the diet on in vitro fermentation parameters was assessed. The highest and lowest volume of gas production after 16 and 24 h of incubation as well as constant rate of gas production (c) were observed with incubation of CAP and WS, respectively. However, the highest volume of gas production and potential of gas production (b) were observed for alfalfa, while the lowest amount was observed with WS treatment. The highest amounts of DM and organic matter disappereance, short chain fatty acids and microbial crude protein (MCP) were observed with CAP incubation, while WS resulted in the lowest amounts. With replacing forage portion of the diet with CAP, up to 200 g/kg DM, with exception of ammnia-N concentration and MCP which decreased and increased linearly, other fermentation parameters did not affect with experimental diets. Present results indicated that CAP has favourable chemical composition and nutritive value, and its incorporation as feedstuff in ruminant nutrition, up to 20% of diet, is suggested. However, more experiments, especially in vivo studies, are needed to confirm the present results. پژوهش حاضر به منظور تعیین ترکیب شیمیایی و ارزش تغذیه‌ای تفاله هویج و سپس تعیین تأثیر گنجاندن سطوح مختلف آن در جیره بر قابلیت هضم و فراسنجه‌های تخمیر برون‌تنی انجام شد. ابتدا ترکیب شیمیایی و فراسنجه‌های تخمیر برون‌تنی تفاله هویج با کاه گندم و یونجه مقایسه شد. سپس، اثرات جایگزینی بخش علوفه جیره با سطوح صفر، 50، 100، 150 و 200 گرم تفاله هویج در کیلوگرم ماده خشک بر فراسنجه‌های تخمیر برون‌تنی بررسی شد. بیشترین حجم تولید گاز در زمان‌های اولیه انکوباسیون (16 و 24 ساعت) و نرخ تولید گاز (c) با انکوباسیون تفاله هویج و کمترین مقدار آن برای کاه گندم مشاهده شد (05/0P<). به هر حال، بیشترین مقدار تولید گاز در سایر زمان‌های انکوباسیون‌ و نیز بیشترین پتانسیل تولید گاز (b) مربوط به یونجه و کمترین آن مربوط به کاه گندم بود (05/0P<). بیشترین مقدار گوارش‌پذیری ماده خشک و ماده آلی، اسیدهای چرب کوتاه زنجیر و پروتئین میکروبی به وسیله تفاله هویج و کمترین مقدار آن با انکوباسیون کاه گندم مشاهده شد (05/0P<)، هر چند بین تفاله هویج و یونجه اختلاف معنی‌داری وجود نداشت. با جایگزینی تفاله هویج به جای بخش علوفه‌ای جیره تا سطح 20 درصد، به جز غلظت نیتروژن آمونیاکی که به طور خطی کاهش و سنتز پروتئین میکروبی که به طور خطی افزایش یافت، سایر فراسنجه‌های تخمیر تحت تأثیر قرار نگرفت (05/0<P). با توجه نتایج حاصل از این پژوهش، تفاله هویج دارای ترکیب شیمیایی و ارزش تغذیه‌ای مطلوبی بوده و استفاده از آن به عنوان یک ماده خوراکی جایگزین در تغذیه دام توصیه می‌شود. به هر حال، تأیید نتایج حاضر نیازمند انجام آزمایشهای بیشتر و به ویژه در دام زنده است.

https://ar.guilan.ac.ir/article_3315_204125db8de3f9f7629c9598dc96a581.pdf

دانشگاه گیلان تحقیقات تولیدات دامی 2252-0872 7 4 2019 02 20 Effect of processing on protein and starch parameters of two barely varieties using NorFor system اثر فرآوری بر فراسنجه های پروتئین و نشاسته دو رقم جو با سیستم نورفور 57 64 3317 10.22124/ar.2019.10500.1322 FA تقی قورچی استاد گروه تغذیه دام و طیوردانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان آمنه جمشیدی رودباری دانشجوی دکتری تغذیه دام دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان محسن سمیعی زفرقندی دانشجوی دکتری تغذیه دام دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان Journal Article 2018 05 29 This research was aimed to evaluate effects of processing on protein and starch degradability parameters of hulled and hull-less barley grain using NorFor system. Two barley cultivar grain treatments, NaOH, Formaldehyde and urea were used at 35, 4 and 35 g/Kg DM, respectively. Using test data derived from the measurement of ruminal degradability of crude protein and starch barlely, the soluble protein (sCP), protein degradation potential (pdCP), fixed rate analysis (kdCP) parameters and starch including soluble starch (sST), starch degradation potential (pdST) and fixed rate analysis were estimated in NorFor system. For measuring ruminal egradability of crude protein, nylon bag method and three rams were used at incubation times 0, 2, 4, 8, 16, 24 and 48 h. The results showed that the hull-less and hulled barley treated with a solution of urea has the highest amount of protein (sCP, 561 and 610 g per kg CP) which had a significant difference with other treatments. The starch solution (sST) in without processing hull-less barley had the highest value which was significantly different from other treatments (P<0.05). The starch degradation potential was the highest in non-processed barley compared to hull-less barley treatments. In general, the lowest sCP and sST were in Hullless barley+ NaoH and Hulled barley + urea in NorFor system, repectively. This would be important for protein and starch passage from rumen. هدف از این پژوهش ارزیابی اثرات عملآوری بر فراسنجههای پروتئین و نشاسته جو پوشینه‌دار و بدون پوشینه با استفاده از سیستم نورفور (NorFor) بود. دو رقم جو با استفاده از سود، فرمالدئید و اوره به ترتیب به مقدار 35، 4 و 35 گرم در کیلوگرم ماده خشک عمل‌آوری شدند. با استفاده از دادههای آزمایش حاصل از اندازهگیری تجزیهپذیری شکمبهای پروتئین خام و نشاسته دانه جو، اجزای پروتئین شامل پروتئین محلول، پروتئین با پتانسیل تجزیهپذیری، نرخ ثابت تجزیه و فراسنجههای نشاسته شامل نشاسته محلول، نشاسته با پتانسیل تجزیهپذیری و ثابت تجزیه نشاسته در سیستم نورفور برآورد شد. به‌ منظور اندازهگیری تجزیهپذیری شکمبهای پروتئین خام از روش کیسههای نایلونی و سه راس قوچ در زمانهای انکوباسیون 0، 2، 4، 8، 16، 24 و 48 استفاده شد. نتایج نشان داد که جو بدون پوشینه و جو پوشینه‌دار عملآوری شده با اوره بیشترین مقدار پروتئین محلول را (به ترتیب 561 و 610 گرم در کیلوگرم پروتئین خام) در مقایسه با بقیه تیمارها داشتند. بخش نشاسته محلول در جو بدون پوشینه بدون عملآوری با بیشترین مقدار با دیگر تیمارها اختلاف معنیداری داشت (05/0>P). بخش نشاسته با پتانسیل تجزیهپذیری در جو پوشینهدار بدون فرآوری نسبت به تیمارهای جو بدون پوشینه بیشتر بود. به طور کلی، کمترین مقدار پروتئین محلول و نشاسته محلول را به ترتیب جو بدون پوشینه عملآوری شده با سود و جو پوشینه عملآوری شده با اوره در سیستم نورفور داشت که حایز اهمیت برای عبور پروتئین و نشاسته از شکمبه است.

https://ar.guilan.ac.ir/article_3317_d5720d076ffc482c53b987799f78e7ad.pdf

دانشگاه گیلان تحقیقات تولیدات دامی 2252-0872 7 4 2019 02 20 Estimation of technical efficiency of industrial fattening units of male calf in Guilan province برآورد کارآیی فنی واحدهای پرواربندی صنعتی گوساله نر در استان گیلان 65 78 3319 10.22124/ar.2019.10920.1335 FA سید نصیر سعیدی دانشجوی کارشناسی ارشد توسعه روستایی دانشگاه گیلان محمد کریم معتمد دانشیار گروه اقتصاد کشاورزی دانشگاه گیلان محمد کاوسی کلاشمی استادیار گروه اقتصاد کشاورزی دانشگاه گیلان Journal Article 2018 07 23 The purpose of this study was to investigate the technical efficiency of male calf fattening units in Guilan province and to determine the yield to their scale using the data envelopment analysis method. The cost and income information required was collected by completing the questionnaire using 52 units of fattening in Guilan province. The results showed that the average technical efficiency was 0.961 and 0.494 using the variable and constant returns approach to scale, respectively, which showed the efficiency of the production of fattening units. In order to evaluate the factors influencing the technical performance of the fattening units, two components of the equipment and facilities of fattening units and knowledge of fattening knowledge were used. Using the interval of standard deviation from mean (ISDM) method, scores for these two components were categorized into four groups. Then, using ANOVA and paired comparison of the groups determined by the ISDM method with the help of Tukey test, the impact of facilities and equipment privileges and fattening knowledge was studied on the technical efficiency score of fattening units. The results showed that the couples of the four groups of facilities and equipments and fattening knowledge were significantly influenced by the technical efficiency of the units. هدف مطالعه حاضر بررسی کارآیی فنی واحدهای پرواربندی گوساله نر در استان گیلان و تعیین بازدهی نسبت به مقیاس آنها از راه بکارگیری روش تحلیل پوششی داده بود. اطلاعات هزینهای و درآمدی مورد نیاز از راه تکمیل پرسشنامه به وسیله 52 واحد پرواربندی در استان گیلان جمعآوری شد. نتایج نشان داد میانگین کارآیی فنی با استفاده از رویکرد بازده متغیر و ثابت نسبت به مقیاس به ترتیب برابر با 961/0 و 941/0 بوده که کارآیی بالای تولید واحدهای پرواربندی را نشان میدهند. به منظور تعیین عوامل اثرگذار بر عملکرد فنی واحدهای پرواربندی از دو مولفه امتیاز تجهیزات و تأسیسات واحدهای پرواربندی و امتیاز دانش پرواربندی استفاده شد. با استفاده از روش فاصله انحراف معیار از میانگین (ISDM)، نمرات کسب شده برای این دو مولفه به چهار گروه دستهبندی شد. سپس با استفاده از روش تجزیه واریانس و مقایسه زوجی گروههای تعیین شده بر اساس روش ISDM به کمک آزمون توکی به بررسی تاثیر امتیازات تاسیسات و تجهیزات و دانش پرواربندی بر نمره کارآیی فنی واحدهای پرواربندی پرداخته شد. نتایج نشان داد زوجهای گروههای چهارگانه امتیازات تاسیسات، تجهیزات و دانش پرواربندی به طور معنیداری بر نمره کارآیی فنی واحدها تاثیرگذار هستند.

https://ar.guilan.ac.ir/article_3319_9afb381b466874bc92f01ed168031141.pdf

دانشگاه گیلان تحقیقات تولیدات دامی 2252-0872 7 4 2019 02 20 Immunohistochemical localization of Ghrelin in sex accessory glands of bull موقعیت‌یابی ایمونوهیستوشیمیایی گرلین در غدد ضمیمه جنسی گاو نر 79 88 3321 10.22124/ar.2019.10142.1302 FA محمد رحمی فارغ التحصیل کارشناسی ارشد فیزیولوژی دام، گروه علوم دامی دانشکده کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد سنندج برهان شکراللهی دانشیار گروه علوم دامی دانشکده کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد سنندج علی اکبر امیری مربی گروه علوم پایه دانشکده دامپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی واحد سنندج Journal Article 2018 04 15 Ghrelin is a 28 amino acid peptide hormone that is expressed in the stomach and a range of peripheral tissues. Expression and functional role of ghrelin in the sex accessory glands of mammals have not been studied yet (except for human). This study was aimed to determine the immunohistochemical position of ghrelin in prostate, seminal vesicles and ampulla tissues of Holstein bulls. Anti-ghrelin mouse monoclonal antibody was used as primary antibody and donkey polyclonal antibody Anti-IgG Horseradish Peroxidase (HRP) was used as secondary antibody. Samples of sex accessory glands tissues were collected from five Holstein bulls aged two years old, and preserved in 10% buffered formalin for the immunohistochemical test. Then, paraffin blocks and tissue sections were prepared. The immunohistochemical results were positive for the secretory cells of prostate, seminal vesicles and ampulla. But the intensity of staining in the prostate glands was very weak than to the other glands. According to the results of this research, the expression of ghrelin in some accessory glands of the bull may display its possible role in fertility parameters of sperm and overall fertilization process. گرلین هورمون پپتیدی 28 اسید آمینه‌ای است که در معده و اکثر بافت‌های محیطی بیان میشود. با توجه به عدم انجام تحقیقی در خصوص وجود گرلین در غدد جنسی حیوانات، در این تحقیق موقعیت‌یابی گرلین در بافت غدد پروستات، وزیکول سمینال و آمپولای گاو هلشتاین به ‌وسیله تکنیک ایمونوهیستوشیمی بررسی شد. از آنتی‎بادی مونوکلونال موشی ضد گرلین به ‌عنوان آنتی‎بادی اولیه و آنتی‌بادی پلی‌کلونال الاغی ضد ایمنوگلوبین G هورس رادیش پروکسیداز به‌ عنوان آنتی‌بادی ثانویه استفاده شد. نمونه‌های بافتی غدد ضمیمه جنسی از پنج گاو هلشتاین بالغ دو ساله جمع‎آوری شد و برای آزمایش ایمونوهیستوشیمی در فرمالین 10% نگهداری شدند. سپس بلوک‌های پارافینی و مقاطع بافتی تهیه شدند. نتایج نشان داد که واکنش ایمونوهیستوشیمی در سیتوپلاسم سلول‎های ترشحی غده پروستات، وزیکول سمینال و آمپولا مثبت بود، اما شدت رنگپذیری در غده پروستات نسبت به دیگر غدد خیلی ضعیف بود. بر اساس نتایج این تحقیق بیان گرلین در برخی غدد ضمیمه جنسی گاو نر میتواند نشاندهنده نقش احتمالی این هورمون در پارامترهای باروری اسپرم و اثر آن بر فرآیند لقاح باشد.

https://ar.guilan.ac.ir/article_3321_c2d3c7ff33a7a2fe92250d335f446073.pdf