دانشگاه گیلان تحقیقات تولیدات دامی 2252-0872 8 4 2020 02 20 Effect of nano-hydroxyapatite on freezing ram spermatozoa اثر ذرات نانو هیدروکسی آپاتیت بر انجماد اسپرم قوچ 1 8 3937 10.22124/ar.2020.15346.1483 FA فریبا بشارتی دانش آموخته کارشناسی ارشد گروه علوم دامی، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان محمد روستائی علی مهر دانشیار گروه علوم دامی، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان 0000-0001-7578-467X Journal Article 2019 12 31 This experiment was designed to evaluate the protective effect of nano-hydroxyapatite against freezing damages on spermatozoa using five rams. Ejaculates (N=30) were collected with three-day intervals between sessions for six times. Ejaculates were pooled and split into 12 parts at each session. The amount of 0.01, 0.02, 0.05 or 0.1% nano-hydroxyapatite and 3, 5 or 7% glycerol were added. Samples were frozen and stored for two weeks. After that two straws from each treatment for each replication (totally 144 straws) were thawed and incubated at 37 ° C for 6 h. Sperm motility, viability, membrane integrity and acrosome integrity were evaluated at 0, 3 and 6 h after thawing. Results showed that there was no interaction between nano-hydroxyapatite, glycerol and incubation time (p >0.05). Sperm viability and acrosome integrity were not affected by different levels of nano-hydroxyapatite particles (p >0.05). There was no difference between the level of 0.01 and 0.1% nano-hydroxyapatite particles on the total (21.8 and 21.5%, respectively) and progressive sperm motility (17.8 and 17.7 %, respectively; p >0.05). Total and progressive sperm motility was the highest (24.8 and 21.0%, respectively) in the level of 0.02% nano-hydroxyapatite particles (p <0.05). Membrane integrity was higher in the level of 0.02% nano-hydroxyapatite particles (52.7%) than other levels (p <0.05). Therefore, the addition of 0.02% nano-hydroxyapatite particles to the ram semen extender improved the quality of frozen spermatozoa. این مطالعه به منظور بررسی اثر حفاظتی ذرات نانو هیدروکسی آپاتیت بر اسپرم طی انجماد با استفاده از پنج راس قوچ انجام شد. انزالها (30=n) به صورت سه روز یک بار در شش نوبت جمعآوری شد. در هر نوبت، انزالها تجمیع و به 12 قسمت مساوی تقسیم شدند. مقدار 01/0، 02/0، 05/0 یا 1/0 درصد هیدروکسی آپاتیت و 3، 5 یا 7 درصد گلیسرول به هر بخش اضافه شد. نمونهها منجمد شده و برای دو هفته ذخیره شدند. سپس تعداد دو پایوت از هر تکرار (جمعاً 144 پایوت)، یخگشایی شد و به مدت شش ساعت در 37 درجه سلسیوس نگهداری شدند. میزان تحرک، زندهمانی، سلامت غشای اسپرم و سلامت آکروزوم طی ساعات صفر، 3 و 6 پس از یخگشایی مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد که اثر متقابل ذرات نانو هیدروکسی آپاتیت، گلیسرول و زمان بر فراسنجههای اندازهگیری شده معنیدار نبود (05/0<p ). زندهمانی اسپرم و سلامت آکروزوم تحت تاثیر سطوح مختلف ذرات نانو هیدروکسی آپاتیت قرار نگرفت (05/0<p ). تحرک کل و پیشرونده اسپرم در سطح 01/0 (به ترتیب 8/21 و 8/17% ) و 1/0% (به ترتیب 5/21 و 7/17%) ذرات نانو هیدروکسی آپاتیت تفاوتی نشان نداد (05/0<p ). بیشترین تحرک کل (8/24%) و پیشرونده (0/21%) در سطح 02/0 درصد ذرات نانو هیدروکسی آپاتیت مشاهده شد (05/0>p ). سلامت غشا در سطح 02/0 ذرات نانو هیدروکسی آپاتیت (7/52%) بیشتر از سایر سطوح بود (05/0>p ). بنابراین افزودن 02/0 درصد ذرات نانو هیدروکسی آپاتیت به رقیقکننده منی قوچ سبب بهبود کیفیت اسپرم در روند انجماد میشود.

https://ar.guilan.ac.ir/article_3937_7e09b4ac886ec47a610d458f867da934.pdf

دانشگاه گیلان تحقیقات تولیدات دامی 2252-0872 8 4 2020 02 20 Evaluation of genetic variations of the PRNP gene in Mehraban and Romanov sheep breeds بررسی تنوع ژنتیکی ژن پروتئین پرایون در گوسفندان نژاد مهربان و رومانف 9 18 3536 10.22124/ar.2019.12995.1401 FA مصطفی هاشمی دانش‌آموخته کارشناسی ارشد ژنتیک و اصلاح نژاد دام، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا احمد احمدی استادیار گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا رامین عبدلی دانش‌آموخته دکتری ژنتیک و اصلاح نژاد دام، گروه علوم دامی، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان 0000-0003-0792-1980 Journal Article 1970 01 01 This study was conducted to investigate the polymorphisms of the Prion protein gene (PRNp ) exon 3 in Mehraban and Romanov sheep. Blood samples were collected from 124 sheep (85 Mahraban and 39 Romanov). After DNA extraction, polymerase chain reactions (PCR) were performed to amplify a 173 bp fragment of the PRNp gene exon 3 using a specific pair of primers. Polymorphisms of the studied fragments were explored using single strand conformational polymorphism (SSCP) and DNA sequencing analysis. In both Mehraban and Romanov breeds, three different banding patterns (AA, AG and GG genotypes) along with a single nucleotide polymorphism (g.625A>G) were identified, that deduced one amino acid substitution (p.171R>Q). Three haplotypes including ARR/ARR, ARR/ARQ and ARQ/ARQ were identified, which the most frequency (61.2 and 46.15% in Mehraban and Romanov breeds, respectively) was related to the ARR/ARR haplotype with high resistance to scrapie disease. The results of current study regarding the similarity of polymorphism in PRNp gene of domestic and foreign breeds could be used in sheep breeding programs. این پژوهش جهت بررسی چندشکلی در اگزون 3 ژن پروتئین پرایون (PRNp ) در گوسفندان نژاد مهربان و رومانف انجام شد. از 124 رأس گوسفند (85 رأس نژاد مهربان و 39 رأس نژاد رومانف) نمونه‌های خون جمع‌آوری شد. پس از استخراج DNA، واکنش زنجیره‌ای پلی‌مراز با استفاده از یک جفت پرایمر اختصاصی جهت تکثیر یک قطعه 173 جفت بازی از اگزون 3 ژن پروتئین پرایون بکار گرفته شد. چندشکلی‌های قطعه مورد نظر با استفاده از تکنیک SSCP و تعیین توالی DNA تعیین و مورد ارزیابی قرار گرفتند. در هر دو نژاد مهربان و رومانف، سه الگوی متفاوت باندی (ژنوتیپ‌های AA، AG و GG) همراه با یک چندشکلی تک‌نوکلئوتیدی (g.625A>G) شناسایی شد که منجر به تغییر یک اسید آمینه (p.171 R>Q) می‌شود. سه هاپلوتایپ شامل ARR/ARR، ARR/ARQ و ARQ/ARQ شناسایی شد که بیشترین فراوانی (به ترتیب 2/61 و 15/46 درصد در نژاد مهربان و رومانف) مربوط به هاپلوتایپ دارای مقاومت بالا به بیماری اسکراپی (ARR/ARR) بود. نتایج پژوهش حاضر با توجه به شباهت چندشکلی‌ها در ژن PRNP نژادهای داخلی و خارجی می‌تواند در برنامه‌های اصلاح نژادی گوسفند مورد استفاده قرار گیرند.

https://ar.guilan.ac.ir/article_3536_155e1ba0861c766ce0616e9a4d4ea8a8.pdf

دانشگاه گیلان تحقیقات تولیدات دامی 2252-0872 8 4 2020 02 20 Effect of replacing different levels of full fat soybean with soybean meal on carcass characteristics, lipid oxidation and meat quality of Zel fattening lambs اثر جایگزینی سطوح مختلف سویای پرچربی با کنجاله سویا بر خصوصیات لاشه، اکسیداسیون چربی و کیفیت گوشت بره‌های پرواری زل 19 28 3525 10.22124/ar.2019.11519.1351 FA سید مسعود حسینی دانش‌آموخته کارشناسی ارشد تغذیه دام، دانشکده علوم دامی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان تقی قورچی استاد دانشکده علوم دامی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان نورمحمد تربتی نژاد استاد دانشکده علوم دامی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان رحمت سمیعی کارشناس ارشد جهاد کشاورزی گرگان و معاونت امور دام جهاد کشاورزی استان گلستان Journal Article 1970 01 01 The aim of this study was to investigate the effect of different levels of replacement of full fat soybean meal with soybean meal. In this study, the average daily growth rate, feed intake, feed conversion ratio, relative weight rate, specific growth rate, carcass characteristics, meat quality, and fat oxidation rate of roast muscle were measured in Zel fattening lambs. The lambs had a mean age of three months at the initiation of fattening and a weight of 19.44±0.1 kg. At 14 weeks of experiment (two weeks of habituation and 12 weeks of fattening), the lambs were divided into four treatments (0, 33, 66 and 100% high fat soybean meal replacement, respectively) and each treatment with five replicates. The results showed that the average daily growth rate, relative weight percentage and specific growth rate increased with increasing soybean percentage. At the end of the experiment, 12 lambs (three lambs from each group) were slaughtered and in carcass dissection, weight, carcass, heart, liver, four parts stomach, the hands, thighs and the shoulder and hip carcass showed significant increase by increasing the amount of soybeans diet. Taste quality, overall acceptability and meat texture were also improved (p <0.05). By increasing the shelf life of the shelf muscle (one and two months), the oxidation rate of meat fat was significantly reduced (p <0.05). The results of this study showed that the use of high-fat soybean increased the growth performance indices in lambs and also reduced the oxidation rate and improved the meat quality indices during cold storage. هدف از انجام این پژوهش بررسی اثر سطوح متفاوت جایگزینی سویای پرچربی با کنجاله سویا بود. در این پژوهش درصد متوسط رشد روزانه، مقدار مصرف خوراک، ضریب تبدیل خوراک، درصد نرخ وزن نسبی، درصد نرخ رشد ویژه، خصوصیات لاشه،کیفیتگوشتومیزاناکسیداسیونچربیعضلهراسته در برههای پرواری زل اندازه‌گیری شد. بره‌ها دارای میانگین سن شروع پرواربندی سه ماهگی و وزن شروع پرواربندی 1/0±44/19 کیلوگرم بودند. در 14هفته آزمایش (دو هفته عادت‌پذیری و 12 هفته پرواربندی)، برهها به چهار تیمار (بهترتیب دریافتکننده صفر، 33، 66 و 100 درصد جایگزینی سویای پرچربی با کنجاله سویا)و هر تیمار با پنج تکرار تقسیم شده بودند. نتایج نشان داد که درصد متوسط رشد روزانه، درصد نرخ وزن نسبی و درصد نرخ رشد ویژه با افزایش درصد سویای پرچربی افزایش یافت. در پایان آزمایش، 12 بره (سه بره از هر تیمار) کشتار شدند و در تفکیک لاشه با افزایش مقدار سویای پرچربی جیره، وزن نیم لاشه، قلب، کبد، معده چهار قسمتی، سر دست، ران و نسبت سردست و ران به لاشه افزایش معنیداری نشان داد. همچنین کیفیت مزه، مقبولیت کلی و بافت گوشت بهبود پیدا کرد (05/0>p ). با افزایش مدت زمان نگهداری عضله راسته در سردخانه (یک و دو ماه)، میزان اکسیداسیون چربی گوشت به‌ طور معنی‌داری کاهش یافت (05/0>p ). نتایج این پژوهش نشان داد که استفاده از سویای پرچربی سبب افزایش شاخص‌های عملکردی رشد در برهها شد و همچنین میزان اکسیداسیون را کاهش و شاخص‌های کیفیت گوشت در مدت زمان نگهداری در سردخانه را بهبود بخشید.

https://ar.guilan.ac.ir/article_3525_f443a7f20abb8c1cf4962b2cb50c093f.pdf

دانشگاه گیلان تحقیقات تولیدات دامی 2252-0872 8 4 2020 02 20 Effect of corn silage and its supplementation time in starter diet on the performance and rumen parameters of suckling Holstein calves اثر سیلاژ ذرت و زمان استفاده آن در خوراک آغازین بر عملکرد رشد و فراسنجه‌های شکمبه‌ای در گوساله‌های شیرخوار هلشتاین 29 38 3532 10.22124/ar.2019.12403.1380 FA محمد حسین آبادی دانشجوی دکتری، گروه علوم دامی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران کامران رضایزدی دانشیار، گروه علوم دامی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران مهدی دهقان بنادکی استاد، گروه علوم دامی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران Journal Article 1970 01 01 The objective of this study was to evaluate the effect of corn silage as source forage and its supplementation time in starter on feed intake, growth performance and rumen parameters in suckling Holstein calves. Thirty-two Holstein calves (16 males and 16 females) from 5 d to 70 d of old were used in a complete randomized design with a 2 × 2 factorial arrangement of treatments. Dietary treatments were as follows: starter with 10% alfalfa at 5 d old calves, starter with 10% alfalfa at 30 d old calves, starter with 10% corn silage at 5 d old calves and starter with 10% corn silage at 30 d old calves. The effect of forage source and time of using forage in the starter on average daily gain (ADG), feed intake and some rumen parameters was significant (p <0.05). Effect of treatments on glucose, blood urea nitrogen concentration and fecal score was not significant. However, the effect of treatments on beta hydroxyl butyric acid concentration in calves was significant (p <0.01). Results showed that calves consumed corn silage at five d of old had the highest average daily gain, feed intake, total volatile fatty acids (VFA), propionate and acetate. According to the results of this experiment, the best time of supplementing forage in the starter diet of suckling calves is five day of old. هدف از این مطالعه بررسی اثر استفاده از سیلاژ ذرت به عنوان منبع علوفه و زمان استفاده از آن در خوراک آغازین بر مصرف خوراک، عملکرد رشد و فراسنجههای شکمبهای در گوسالههای شیرخوار هلشتاین بود. تعداد 32 راس گوساله هلشتاین (16 نر و 16 ماده) از 5 تا 70 روزگی در آزمایشی در قالب طرح کاملاً تصادفی و با آرایش فاکتوریل 2×2 مورد استفاده قرار گرفتند. عامل اول نوع علوفه (یونجه و سیلاژ ذرت) و عامل دوم زمان استفاده از علوفه (5 و30 روزگی) بود. جیره های آزمایشی شامل: خوراک آغازین با 10 درصد یونجه از 5 روزگی، خوراک آغازین با 10 درصد یونجه از 30 روزگی، خوراک آغازین با 10 درصد سیلاژ ذرت از پنج روزگی و خوراک آغازین با 10 درصد سیلاژ ذرت از 30 روزگی بودند. نتایج نشان داد که اثر زمان استفاده از علوفه و منبع علوفه بر افزایش وزن روزانه، مصرف خوراک و برخی فراسنجههای شکمبهای معنیدار بود ( 05/0p <). استفاده از سیلاژ ذرت در جیره آغازین گوسالههای شیرخوار از پنج روزگی، بالاترین افزایش وزن روزانه، مصرف ماده خشک، غلظت کل اسید های چرب فرار، پروپیونات و استات مایع شکمبه را ایجاد نمود. اثر تیمارهای آزمایشی بر غلظت گلوکز و نیتروژن اورهای خون و امتیاز قوام مدفوع گوسالههای شیرخوار معنیدار نبود، ولی اثر تیمارهای آزمایشی بر غلظت بتاهیدروکسی بوتیرات خون گوسالهها معنیدار بود (01/0>p ). مطابق نتایج این آزمایش، بهترین زمان استفاده از علوفه در خوراک آغازین گوسالههای شیرخوار، پنج روزگی است.

https://ar.guilan.ac.ir/article_3532_b14f353460982edd41a8ebc443a1d103.pdf

دانشگاه گیلان تحقیقات تولیدات دامی 2252-0872 8 4 2020 02 20 Effect of adding different levels of sulfate, chelate and nano zinc to diet on performance, tissue zinc reserves and meat quality of Japanese quail اثر افزودن سطوح مختلف سولفات، کیلات و نانو روی به جیره بر عملکرد، ذخیره روی در بافت‌ها و کیفیت گوشت بلدرچین ژاپنی 39 49 3530 10.22124/ar.2019.12247.1375 FA حمیرا خالقی درمیان دانشجوی دوره دکتری، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل فرزاد باقرزاده کاسمانی دانشیار، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل مهران مهری دانشیار، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل Journal Article 1970 01 01 This experiment was conducted to evaluate dietary supplementation of different levels of sulfate, chelate and nano sources of zinc on growth performance, tissue zinc reserves and meat quality of male growing Japanese quails. The experiment was carried out using 400 Japanese quails in a completely randomized design with 10 experimental treatments and four replicates. The experimental treatments consisted of: basal diet (control group, without zinc supplement) containing 41.25 mg/kg zinc and basal diet supplemented with different sources of zinc (sulfate, chelate and nano zinc) each at three levels of 15, 25 and 35 mg/kg of diet. Birds fed basal diet + 25 mg chelate zinc/kg of diet showed lower feed intake, higher weight gain and improved feed conversion ratio compared to the control group (p < 0.05). Zinc content in serum, liver, breast meat and tibia of birds fed basal diet + 35 mg nano zinc/kg of diet were higher than the control group (p < 0.05). Malondialdehyde levels and drip losses in meat of birds fed diets supplemented with different sources of zinc were lower than the control (p <0.05). According to the results of the current study, supplementation of corn–soybean meal-based diet of Japanese quails with 25 mg zinc chelate/kg improved growth rate and feed conversion ratio compared to the control group. به منظور بررسی آثار افزودن سطوح مختلف سولفات، کیلات و نانو روی به جیره بر عملکرد، ذخیره روی در بافت‌ها و کیفت گوشت بلدرچین ژاپنی، آزمایشی با تعداد 400 قطعه بلدرچین جنس نر در قالب طرح کاملاً تصادفی با 10 تیمار آزمایشی و چهار تکرار انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل جیره پایه حاوی 25/41 میلیگرم بر کیلوگرم روی و فاقد مکمل روی (شاهد)، جیره پایه مکمل شده با سولفات روی در سه سطح 15، 25 و 35 میلی‌گرم در کیلوگرم، جیره پایه مکمل شده با کیلات روی در سه سطح 15، 25 و 35 میلی‌گرم در کیلوگرم و جیره پایه مکمل شده با نانو روی در سه سطح 15، 25 و 35 میلی‌گرم در کیلوگرم بودند. پرندگان تغذیه شده با جیره پایه + 25 میلی‌گرم در کیلوگرم کیلات روی دارای مصرف خوراک کمتر، افزایش وزن بیشتر و ضریب تبدیل خوراک بهتری نسبت به گروه شاهد بودند (05/0>p ). در مقایسه با گروه شاهد، پرندگانی که با جیره پایه + 35 میلی‌گرم در کیلوگرم نانو روی در جیره تغذیه شدند ذخیره روی بیشتری در سرم، کبد، گوشت سینه و استخوان درشت‌نی داشتند (05/0>p ). گوشت پرندگان تغذیه شده با جیره حاوی سطوح مختلف سولفات، کیلات و نانو روی دارای مالون‌دی‌آلدهید و افت خونابه کمتری نسبت به شاهد بود (05/0>p ). با توجه به نتایج پژوهش حاضر، مکمل کردن جیره بر پایه دانه ذرت و کنجاله سویا در جوجه بلدرچینهای ژاپنی با 25 میلی‌گرم در کیلوگرم کیلات روی موجب بهبود سرعت رشد و ضریب تبدیل خوراک در مقایسه با پرندگان گروه شاهد شد.

https://ar.guilan.ac.ir/article_3530_b1d3ef8fcbb8e416321b713d4b31faaf.pdf

دانشگاه گیلان تحقیقات تولیدات دامی 2252-0872 8 4 2020 02 20 Effect of different levels of organic chromium on performance and egg quality characteristics of laying hens reared at high stock density اثر سطوح مختلف کروم آلی بر عملکرد و خصوصیات کیفی تخم‌مرغ مرغ‌های تخم‏گذار پرورش یافته در شرایط متراکم 51 63 3534 10.22124/ar.2019.12453.1382 FA سمیه سالاری دانشیار گروه علوم دامی، دانشکده علوم دامی و صنایع غذایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان ابتسام بوعذار دانشجوی کارشناسی ارشد تغذیه طیور، گروه علوم دامی، دانشکده علوم دامی و صنایع غذایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان نسرین رشیدی دانشجوی فرصت مطالعاتی گروه علوم دامی، دانشکده علوم دامی و صنایع غذایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان دانشجوی دکتری تخصصی تغذیه دام، گروه علوم دامی دانشگاه ایلام Journal Article 1970 01 01 <span style="line-height: 107%; font-family: 'Times New Roman','serif'; font-size: 10pt; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-bidi-language: FA; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin; mso-ascii-theme-font: major-bidi; mso-hansi-theme-font: major-bidi; mso-bidi-theme-font: major-bidi;">In order to study the effects of <span style="line-height: 107%; font-family: 'Times New Roman','serif'; font-size: 10pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-language: FA; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-ascii-theme-font: major-bidi; mso-hansi-theme-font: major-bidi; mso-bidi-theme-font: major-bidi;">various levels of organic chromium on performance and egg quality <span style="line-height: 107%; font-family: 'Times New Roman','serif'; font-size: 10pt; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-bidi-language: FA; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin; mso-ascii-theme-font: major-bidi; mso-hansi-theme-font: major-bidi; mso-bidi-theme-font: major-bidi;">characteristics of laying hens reared at high<span style="line-height: 107%; font-family: 'Times New Roman','serif'; font-size: 10pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-language: FA; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-ascii-theme-font: major-bidi; mso-hansi-theme-font: major-bidi; mso-bidi-theme-font: major-bidi;"> stock density, an experiment was done using two levels of density (three and five birds per cage) <span style="line-height: 107%; font-family: 'Times New Roman','serif'; font-size: 10pt; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-bidi-language: FA; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin; mso-ascii-theme-font: major-bidi; mso-hansi-theme-font: major-bidi; mso-bidi-theme-font: major-bidi;">and four levels of organic chromium (0, 300, 600 and 900 ppb) with 192 laying hens (Hy-line W-36) in a completely randomized design with factorial arrangement of 4×2 with six replicates. <span style="line-height: 107%; font-family: 'Times New Roman','serif'; font-size: 10pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-language: FA; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-ascii-theme-font: major-bidi; mso-hansi-theme-font: major-bidi; mso-bidi-theme-font: major-bidi;">The results showed that dietary supplementation of chromium at normal and high stock density had not significant effect on performance of layers. Egg weight significantly increased at levels of 600 and 900 ppb (56.96 and 56.91 g) and feed intake significantly decreased (99.34 vs. 105.05) in birds reared at high stock density compared to the birds reared at normal stock density (p <0.05). In the first four, second, and whole periods of sampling, dietary inclusion of chromium at normal and high stock density, increased significantly egg yolk color and egg shell strength compared to the control (p <0.05). Dietary supplementation of chromium at normal and high stock density had not significant effect on blood parameters and tibia charachteristics of layers. In general, the results of the experiment showed that by increasing dietary supplementation of chromium at high stock density up to 900 ppb, egg yolk color and egg shell strength significantly increased in laying hens. به منظور بررسی اثر سطوح مختلف کروم آلی بر عملکرد و خصوصیات کیفی تخم‌مرغ مرغهای تخم‌‌گذار پرورش یافته در شرایط متراکم، آزمایشی با استفاده از دو سطح تراکم (سه و پنج قطعه در هر قفس) و چهار سطح کروم (صفر، 300، 600 و 900 میکروگرم در کیلوگرم) با استفاده از 192 قطعه مرغ تخمگذار سویه های-لاین (36- W)، در قالب طرح کاملاً تصادفی با آرایش فاکتوریل 4×2 با شش تکرار انجام شد. نتایج آزمایش نشان داد افزودن کروم به جیره در شرایط پرورش متراکم و نیز توصیه شده تاثیر معنی‌داری بر عملکرد مرغ های تخمگذار نداشت. وزن تخم‌مرغ در سطوح 600 و 900 میکروگرم در کیلوگرم کروم به طور معنی‌داری افزایش (96/56 و 91/56) و مصرف خوراک در پرندگان پرورش یافته در تراکم بالا به طور معنی‌داری در مقایسه با تراکم معمول، کاهش (34/99 در برابر 05/105 گرم به ازای هر قطعه پرنده) یافت (05/0>p ). در چهار هفته اول، دوم و نیز کل دوره نمونهبرداری، افزودن کروم به جیره در شرایط پرورش معمول و نیز متراکم، سبب افزایش معنی‌دار رنگ زرده و نیز مقاومت پوسته تخم‌مرغ در مقایسه با تیمار شاهد شد (05/0>p ). افزودن کروم به جیره در شرایط پرورش معمول و متراکم، تاثیر معنی‌داری بر فراسنجه‌های خون و نیز خصوصیات استخوان درشت‌نی مرغهای تخمگذار نداشت. به طور کلی نتایج آزمایش نشان داد با افزایش سطح کروم جیره تا 900 میکروگرم در کیلوگرم در شرایط پرورش متراکم، شاخص رنگ زرده تخم‌مرغ و مقاومت پوسته تخم‌مرغ به شکستن به طور معنی‌داری افزایش یافت.

https://ar.guilan.ac.ir/article_3534_75cc10522905489fb372e815c8d5d356.pdf

دانشگاه گیلان تحقیقات تولیدات دامی 2252-0872 8 4 2020 02 20 Effects of organic, inorganic and hydroxy sources of manganese, zinc and copper sources on the performance of aged laying hens اثر منابع آلی، غیرآلی و هیدروکسی منگنز، روی و مس بر عملکرد مرغ‌های تخم‌گذار مسن 65 77 3531 10.22124/ar.2019.12335.1378 FA علی سهرابی دانش‌آموخته کارشناسی ارشد، گروه علوم دامی، واحد شهر قدس، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران مرتضی مهری استادیار، گروه علوم دامی، واحد شهر قدس، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران فاطمه شیرمحمد استادیار، گروه علوم دامی، واحد شهر قدس، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Journal Article 1970 01 01 The aim of this trail was to evaluate the effects of the use of Mn, Zn and Cu from different sources (inorganic, organic and hydroxy) in the diet on egg and eggshell quality of aged laying hens. A total of 240 Hy-Line w36 Leghorn, from 55 to 65 weeks of age, were used. The experiment carried out in a completely randomized design, with four treatments, four replicates, each containing 15 hens. The experimental treatments included: 1. The control diet, consisted of sulphate source of Mn, Zn and Cu, 2. The diet consisted of Mn, Zn or Cu-Methionine chelate, 3. The diet consisted of Mn, Zn or Cu Hydroxy, and 4. The diet consisted of Mn, Zn and Cu Hydroxy, only 70% level relative to treatment 3. In the most of experimental weeks, the Mn, Zn and Cu hydroxy and chelate forms increased egg weight and improved significantly feed conversion ratio in the 62, 64 and 65 weeks of age, compared with the sulphate group of these elements (p <0.05). But there was no difference between 70% hydroxy and sulphate groups. Also, there were no differences in feed intake, eggshell thickness, strength and weight, yolk index, Haugh unit, yolk color and shape index of egg and blood alkaline phosphatase, cereluplasmin, Zn, Cu and Ca levels among the treatments. The chelate source only increased blood Mn level significantly (p <0.05). There was the significant increase in eggshell and yolk Mn and yolk Zn levels and also significant decrease in the levels of Mn, Zn, Fe and Cu of excreta using hydroxy and chelate forms compared with the sulphate and 70% hydroxy forms (p <0.05). These results indicated that the Mn, Zn and Cu hydroxy and chelate forms in the diet improved the performance of aged laying hens. آزمایش حاضر با هدف بررسی استفاده از منابع آلی، غیرآلی و هیدروکسی منگنز، روی و مس بر خصوصیات کمّی و کیفی تخممرغ در مرغهای تخمگذار مسن انجام شد. بدین منظور از 240 قطعه مرغ تخمگذار سویه تجاری های-لاین از سن 55 تا 65 هفتگی در قالب طرح کاملاً تصادفی با چهار تیمار، چهار تکرار و 15 پرنده در هر تکرار استفاده شد. تیمارهای آزمایشی شامل: 1- جیره شاهد، حاوی منبع سولفات منگنز، روی و مس، 2- جیره حاوی کیلات منگنز، روی و مس با اسید آمینه متیونین، 3- جیره حاوی منبع هیدروکسی منگنز، روی و مس، 4- جیره حاوی هیدروکسی منگنز، روی و مس به میزان 70% تیمار سوم بودند. فرمهای کیلاته و هیدروکسی منگنز، روی و مس سبب افزایش معنیدار وزن تخممرغ در بیشتر هفتههای آزمایش و بهبود ضریب تبدیل در هفتههای 62، 64 و 65 نسبت به گروه سولفات این عناصر شد (05/0p <)، ولی تفاوت معنیداری بین گروه 70% هیدروکسی و سولفات نبود. هیچیک از منابع منگنز، روی و مس تغییری در سطح مصرف خوراک، ضخامت، مقاومت و وزن پوسته، شاخص زرده و شکل، واحد هاو، و رنگ زرده تخممرغ، سطح آلکالین فسفاتاز، سرلوپلاسمین، روی، مس و کلسیم خون ایجاد نکردند. فقط منبع کیلاته سبب افزایش معنیدار (05/0p <) سطح منگنز خون شد. همچنین فرم کیلاته و هیدروکسی عناصر سبب افزایش منگنز پوسته و زرده تخممرغ و روی زرده و کاهش منگنز، روی، آهن و مس مدفوع در مقایسه با فرم سولفات و 70% هیدروکسی شدند. نتایج این آزمایش نشان داد که بکارگیری شکل کیلاته یا هیدروکسی منگنز، روی و مس در جیره مرغهای تخمگذار مسن نسبت به شکل سولفاته آن سبب بهبود عملکرد میشود.

https://ar.guilan.ac.ir/article_3531_d4dc961fc68aadd26694f5b33f3e304a.pdf

دانشگاه گیلان تحقیقات تولیدات دامی 2252-0872 8 4 2020 02 20 Effect of recombinant fungal and bacterial phytase enzymes along with commercial sample on performance and bone and serum calcium and phosphorus concentrations in broiler chicks اثر آنزیم‏های فیتاز نوترکیب باکتریایی و قارچی به همراه نمونه تجاری بر عملکرد، غلظت کلسیم و فسفر استخوان و سرم خون در جوجه‌های گوشتی 79 90 3533 10.22124/ar.2019.12430.1381 FA مهدی کسرایی دانشجوی دکتری تخصصی، گروه زیست شناسی، پردیس دانشگاهی، دانشگاه گیلان ریحانه سریری استاد گروه زیست شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه گیلان علیرضا حسابی نامقی استادیار بخش تحقیقات علوم دامی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان خراسان رضوی، سازمان آموزش، تحقیقات و ترویج کشاورزی محمدرضا نصیری استاد گروه تحقیقاتی پروتئین‌های نوترکیب، پژوهشکده فناوری زیستی، دانشگاه فردوسی مشهد احمد آسوده استاد گروه شیمی، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد Journal Article 1970 01 01 The current study was carried out to investigate the effect of native fungal and bacterial recombinant phytase enzymes produced in lab with commercial sample on performance, growth parameters, Ca and P using 200 day-old Ross 308 broiler chicken which assigned in a completely randomized design to five treatments with four replicates. The experimental treatments included T1: control diet (without enzyme), T2: control diet+commercial phystase enzyme of Nataphus, T3: control diet+Bacillus subtilis enzyme, T4: control diet + E. coli enzyme and T5: control diet+Aspergillus niger enzyme. The results of this study showed that the addition of enzyme to diets decreased feed intake in grower, finishing and total period (p <0.05). Feed conversion ratio was improved due to the addition of phytase to diets in all periods (p <0.05). Time and weight at inflation point showed a significant difference between the experimental treatments and control group (p <0.05). The highest concentration of blood phosphorus at 21 days of age was observed in the group consumed commercial enzyme (p <0.05). But the amount of phosphorus and bone ash content significantly affected by the enzymes consumed (p <0.05). Overall, the addition of phytase enzyme to diets improved the feed conversion ratio and decreased feed intake compared to control group, and no significant difference was observed between commercial enzymes and enzymes produced. این پژوهش با هدف مقایسه اثر افزودن آنزیم‏های فیتاز نوترکیب باکتریایی و قارچی با نمونه تجاری بر عملکرد، فراسنجه‏های رشد و غلظت کلسیم و فسفر با استفاده از 200 قطعه جوجه گوشتی یک روزه سویه راس 308 در قالب طرح کاملاً تصادفی با پنج تیمار و چهار تکرار انجام گرفت. تیمارها شامل تیمار اول: جیره پایه (بدون آنزیم)، تیمار دوم: جیره پایه همراه با آنزیم فیتاز ناتافوس، تیمار سوم: جیره پایه همراه با آنزیم تولیدی باسیلوس سابتلیس، تیمار چهارم: جیره پایه همراه با آنزیم تولیدی اشرشیاکلی و تیمار پنجم: جیره پایه همراه با آنزیم تولیدی قارچ آسپرژیلوس نایجر بودند. نتایج نشان داد که افزودن آنزیم به جیره‏ها سبب کاهش خوراک مصرفی در دوره رشد، پایانی و کل دوره شد (05/0>p ). افزودن آنزیم فیتاز به جیره‏ها سبب بهبود ضریب تبدیل خوراک در تمامی دوره‏ها شد (05/0>p ). سن و وزن در نقطه عطف تحت تاثیر تیمارهای آزمایشی قرار گرفت (05/0>p ). بیشترین غلظت فسفر خون در 21 روزگی متعلق به گروه مصرفکننده آنزیم تجاری بود (05/0>p ). میزان فسفر و درصد خاکستر استخوان به طور معنی‏داری تحت تاثیر آنزیم‏های مصرفی قرار گرفت (05/0>p ). در کل افزودن آنزیم فیتاز به جیره‏ها سبب بهبود ضریب تبدیل و کاهش مصرف خوراک نسبت به تیمار شاهد شد و اختلافی بین آنزیم تجاری و آنزیم‏های تولیدی مشاهده نشد.

https://ar.guilan.ac.ir/article_3533_41b9dec78dd6e56fc35495579433c174.pdf