دانشگاه گیلان تحقیقات تولیدات دامی 2252-0872 2 4 2014 02 20 Evaluation of protein degradation parameters of processed oilseed meals using NorFor system بررسی فراسنجه‌های تجزیه‌پذیری پروتئین کنجاله دانه‌های روغنی عمل‌آوری شده با استفاده از سیستم نورفور 1 11 216 FA سمیه پاشایی دانشجوی دکتری گروه تغذیه دام، دانشکده علوم دامی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان تقی قورچی استاد گروه تغذیه دام، دانشکده علوم دامی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان فرزاد قنبری استادیار گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گنبد کاووس 0000-0002-6599-761X Journal Article 2015 06 18 he aim of this study was to evaluate the effects of gamma and electron irradiation on protein degradation parameters of cottonseed, sunflower, soybean and canola meals using NorFor system. The meals were processed by gamma and electron irradiation each at doses of 25, 50 and 75 kGy. Soluble crude protein (sCP) measured <em>in vitro</em> and both potentially degradable crude protein (pdCP) and fractional degradation rate of pdCP (kdCP) were mature determined <em>in situ</em> for 0, 2, 4, 8, 16, 24 and 48 hours of rumen incubation by three ruminally fistulated bulls. Gamma ray (GR) at dose of 75 kGy had the most effect on reducing sCP content of cottonseed, sunflower, soybean and canola meals (63.52, 133.22, 58.74 and 119.20 g kg^-1 CP, respectively).The highest level of pdCP in cottonseed (656.41 and 759.50 g kg^-1 CP respectively), canola (790.91 and 768.39 g kg^-1 CP, respectively) and soybean (847.49 and 858.89 g kg^-1 CP, respectively) meals was belong to the dose of 75 kGy of GR and electron beam (EB), While in sunflower meal just the dose of 25 kGy of GR resulted in a significant increase (<em>P</em><0.001) in pdCP compared to control (706.21 <em>vs</em> 540.25 g kg^-1 CP). Results showed a high similarity between NorFor and Cornell Net Carbohydrate and Protein System (CNCPS). Utilization of NorFor system is recommended to animal nutritionists, because of facility of NorFor system in comparison to CNCPS. هدف از این پژوهش ارزیابی اثرات پرتوتابی گاما و الکترون بر فراسنجه‌های تجزیه‌پذیری پروتئین کنجاله‌های پنبه‌دانه، آفتابگردان، سویا و کانولا با استفاده از سیستم نورفور (NorFor) بود. کنجاله‌ها با مقادیر 25، 50 و 75 کیلوگری پرتوهای گاما و الکترون عمل‌آوری شدند. بخش پروتئین محلول (sCP) در آزمایشگاه مورد اندازه‌گیری قرار گرفت و اجزای پروتئین با پتانسیل تجزیه‌پذیری (pdCP) و نرخ تجزیه pdCP (kdCP) به روش <em>in situ</em> و با استفاده از سه راس گاو نر بالغ فیستولاگذاری شده در فواصل زمانی صفر، 2، 4، 8، 16، 24 و 48 ساعت تعیین شد. مقدار 75 کیلوگری گاما بیشترین تاثیر را در کاهش مقدار sCP کنجاله‌های پنبه‌دانه، آفتابگردان، سویا و کانولا (به‌ترتیب با 52/63، 22/133، 74/58 و 20/119 گرم در کیلوگرم CP) داشت. عمل‌آوری با مقدار 75 کیلوگری پرتوهای گاما و الکترون سبب مشاهده بیشترین مقدار pdCP در کنجاله‌های پنبه‌دانه (به ‌ترتیب 41/656 و 50/759 گرم در کیلوگرم CP)، کانولا (به‌ ترتیب 91/790 و 39/768 گرم در کیلوگرم CP) و سویا (به‌ترتیب 49/847 و 89/858 گرم در کیلوگرم CP) شد، درحالیکه در کنجاله آفتابگردان تنها مقدار 25 کیلوگری گاما موجب افزایش pdCP )21/706 گرم در کیلوگرم (CP در مقایسه با تیمار شاهد (25/540 گرم در کیلوگرم CP) شد (001/0><em>P</em>). نتایج نشان داد سیستم نورفور شباهت زیادی با سیستم کربوهیدرات و پروتئین خالص کورنل دارد. با توجه به سادگی سیستم نورفور نسبت به سیستم کربوهیدرات و پروتئین خالص کورنل، توصیه می‌شود متخصصین تغذیه دام از این سیستم استفاده کنند. https://ar.guilan.ac.ir/article_216_02305440d1ffa8f30badef7ef807a714.pdf

دانشگاه گیلان تحقیقات تولیدات دامی 2252-0872 2 4 2014 02 20 Determination of chemical composition, energy and ruminal degradability of fruit and vegetable wastes in fistulated Kordish sheep تعیین ترکیبات شیمیایی، انرژی و فراسنجه‌های تجزیه‌پذیری شکمبه‌ای پسمانده‌های میوه و تره‌بار در گوسفندان فیستولادار کردی 13 23 217 FA سید غلامرضا موسوی دانش‌آموخته کارشناسی ارشد و کارشناس آزمایشگاه تغذیه دام و طیور گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ایلام حمید محمدزاده استادیار گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز فرشید فتاح‌نیا استادیار گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ایلام علی‌نقی شکری دانش‌آموخته کارشناسی ارشد گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ایلام Journal Article 2015 06 18 Fruit and vegetable wastes (FVW) of summer and winter seasons were collected once per season and their chemical compositions were measured in laboratory. Rumen degradability of dry matter (DM), organic matter (OM), crude protein (CP), neutral detergent insoluble fiber (NDF) and acid detergent insoluble fiber (ADF) were measured with incubation of 5 grams of dry FVW or alfalfa hay (AH) samples in the rumen of three fistulated ram using nylon bags for 0, 4, 8, 16, 24, 48, 72 and 96 hours with three replicates. Crude protein (17.85% versus 15.00%), NDF (37.85% versus 34.66%) and ADF (28.80% versus 25.12%) were greater in summer FVW than winter ones. Dry matter intake (12.57 and 13.13% versus 92%), organic matter (83.90 and 84.20% versus 94%), NDF (37.85 and 34.66% versus 48%) and ADF (28.80 and 25.12% versus 34.10%) were lower in summer and winter FVW compared with alfalfa, but crude protein (17.85% versus 15.00 and 15.05%) and non-fiber carbohydrates (33.53% versus 27.14 and 29.96%) were greater in summer and winter FVW than alfalfa, respectively. There were no significant differences between summer and winter FVW for ruminal degradation parameters. In all ruminal incubation times, the degradabilities of organic matter and ADF were greater and lower in FVW compared with alfalfa, respectively. The results of this experiment indicated that FVW could be used successfully in the diet of mature sheep, but special attention should be taken towards the type of FVW and season. پسمانده‌های میوه و تره‌بار فصل‌های تابستان و زمستان در یک نوبت در هر فصل تهیه و ترکیبات شیمیایی آنها در آزمایشگاه اندازه‌گیری شد. 5 گرم ماده خشک از پسمانده‌های هر فصل یا پودر یونجه در کیسه‌های نایلونی با سه تکرار در شکمبه سه راس قوچ فیستولادار قرار گرفت و در زمان‌های صفر، 4، 8، 16، 24، 48، 72 و 96 ساعت از شکمبه خارج شدند و تجزیه‌پذیری ماده خشک، ماده آلی، پروتئین خام، الیاف نامحلول در شوینده خنثی (NDF) و اسیدی (ADF) تعیین شد. مقدار پروتئین خام (85/17 و 00/15 درصد)، NDF (85/37 و 66/34 درصد) و ADF (80/28 و 12/25 درصد) در پسمانده‌های تابستان بیشتر از زمستان بود. ماده خشک (57/12 و 13/13 در برابر 00/92 درصد)، ماده آلی (90/83 و 20/84 در برابر 00/94 درصد)، NDF (85/37 و 66/34 در برابر 00/48 درصد) و ADF (80/28 و 12/25 در برابر 10/34 درصد) در پسمانده‌های تابستان و زمستان کمتر از یونجه بود، اما مقادیر پروتئین خام (85/17 در برابر 00/15 و 05/15 درصد) و کربوهیدرات‌های غیرالیافی (53/33 در برابر 14/27 و 96/29 درصد) به ‌ترتیب در پسمانده‌های تابستان و زمستان بیشتر از یونجه بود. پسمانده‌های تابستان و زمستان تفاوت معنی‌داری به لحاظ فراسنجه‌های تجزیه‌پذیری شکمبه‌ای نداشتند. در تمام زمان‌های شکمبه‌گذاری، پسمانده‌ها نسبت به یونجه تجزیه‌پذیری بیشتری در بخش ماده آلی و تجریه‌پذیری کمتری در بخش ADF داشتند. نتایج این آزمایش نشان داد که می‌توان از پسمانده‌های میوه و تره‌بار با موفقیت در تغذیه گوسفندان بالغ استفاده کرد اما توجه به نوع پسمانده‌ها و فصل سال نیز حائز اهمیت است. https://ar.guilan.ac.ir/article_217_2b80c1608b802b59fa12a576deefc3c4.pdf

دانشگاه گیلان تحقیقات تولیدات دامی 2252-0872 2 4 2014 02 20 Effect of feed restriction on digestibility, digestive enzymes and economic traits of silkworm اثر محدودیت غذایی بر قابلیت هضم، آنزیم‌های گوارشی و صفات اقتصادی کرم ابریشم 25 34 218 FA سید حسین حسینی مقدم استادیار گروه علوم دامی و گروه پژوهشی کرم ابریشم، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان داوود آزیدهاک کارشناس ارشد تغذیه دام، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان) محمد قدمیاری دانشیار گروه گیاه پزشکی، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان عباسعلی قیصری استادیار گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان) Journal Article 2015 06 18 Effect of feed restriction on important economic traits, digestive enzymes and digestibility of mulberry leaves was studied in the 1650 forth instar of silkworm larvae. After mass-reared of first three larval instars, 15 trays of 4^th instar of silkworms were reared separately including four treatment plus control (T₁). Dietary restriction treatments were one-third (T₂) and two-third(T₃) of feed requirements starting from fourth and one-third (T₃) and two-third(T₄) starting from fifth larval instar. Digestibility of mulberry leaves was measured in each instar separately. Protease, lipase and α-amylase activities were determined on 4^th day of 5^th instar in 10 silkworm larvae. The results showed the activity of enzymes protease, lipase and amylase in T₂ were 16.49, 47.8 and 211.7 and in T₃: 15.76, 47.1 and 408.3, which were all more than T₁: 8.16, 23 and 101μM/min/mg respectively (<em>P</em><0.05). The activity of enzymes protease and lipase in T₄ were 16.77 and 55.1 and in T₅: 14.37 and 65.5 μM/min/mg that was more than control (<em>P</em><0.05). Digestibility of dry matter intake in T₂ and T₄ were 48.26 and 41.29%, which were more than T₁: 39.85% significantly (<em>P</em><0.05). Due to food restriction treatments the weight of wet cocoons and the weight of pupae decreased but cocoon shell weight did not change significantly (<em>P</em><0.05). These results indicated that whenever the mulberry leaves feeding is restricted; while the larval duration increases, the activity of digestive enzymes could increase to digest most of feed effectively and produce the required silk protein for cocooning. جهت بررسی اثر تنش گرسنگی بر صفات مهم اقتصادی، فعالیت آنزیم‌های گوارشی و قابلیت هضم برگ توت در کرم ابریشم از 1650 لارو سن چهارم استفاده شد. لاروهای سه سن اول به‌ صورت گروهی و از سن چهارم در 15 سینی برای چهار تیمار به ‌همراه شاهد (T₁) پرورش داده شدند. از سن چهارم در تیمارهای T₂ و T₃ به‌ترتیب یک سوم و دو سوم نیاز غذایی و از سن پنجم در تیمارهای T₄ و T₅ به‌ترتیب یک سوم و دو سوم نیاز غذایی لاروها تامین و قابلیت هضم در هر سن انداره‌گیری شد. در روز چهارم سن پنجم، فعالیت آنزیم‌های پروتئاز، لیپاز و آلفا- آمیلاز در 10 لارو از هر سینی اندازه‌گیری شدند. نتایج نشان داد فعالیت آنزیم‌های پروتئاز، لیپاز و آلفا-آمیلاز در T₂ به‌ترتیب 49/16، 8/47 و 7/211 و در T₃ 76/15، 1/47 و μM/min/mg 3/ 408 بود که از شاهد (به‌ترتیب 16/8، 23 و 101) بیشتر بودند (05/0><em>P</em>). فعالیت آنزیم‌های پروتئاز و لیپاز T₄ به‌‌ ترتیب 77/16 و 1/55 و در T₅، 37/14 و μM/min/mg 5/65 بودند که از شاهد بیشتر بود (05/0><em>P</em>). در نتیجه تنش شدید گرسنگی قابلیت هضم ماده خشک برگ توت مصرفی T₂، 26/48 و در T₄، 29/41 درصد بود که نسبت به T₁ (85/39) افزایش نشان داد (05/0><em>P</em>). محدودیت غذایی سبب کاهش وزن پیله تر و شفیره شد، ولی اثر معنی‌داری بر وزن قشر پیله نداشت (05/0><em>P</em>). این نتایج نشان می‌دهد که در شرایط محدودیت غذایی ضمن افزایش طول دوره لاروی، فعالیت آنزیم‌های گوارشی لارو افزایش یافته تا با هضم حداکثری پروتئین، ابریشم مورد نیاز پیله‌تنی و قشر پیله را تامین نماید. https://ar.guilan.ac.ir/article_218_6d32e1a841b2a0b352975e0a150c71d2.pdf

دانشگاه گیلان تحقیقات تولیدات دامی 2252-0872 2 4 2014 02 20 Effect of replacing soybean meal with meat meal in protein supplements of honeybee اثر جایگزینی کنجاله سویا با پودر گوشت در مکمل های پروتئینی زنبورعسل 35 42 219 FA محمد بدلی‌وند دانش آموخته کارشناسی ارشد گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تبریز، ایران محمد افروزیه استادیار گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تبریز، ایران علی کارگری رضاپور استادیار گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تبریز، ایران Journal Article 2015 06 18 In order to evaluate the effects of replacing soybean meal with meat meal in protein supplements on egg laying, larva and honey production 20 honeybee hives were used. At first stage of the experiment , characteristics (egg laying, larva and honey production) were recorded and then honey bees were fed with control supplement (based on soybean meal 13.1%, honey 3.3%, sugar powder 65.4%, low fat dried milk 2%, egg yolk 0.8%, baking yeast 2%, water 13.1%, apple vinegar 0.3% and TNT supplement 0.1%) and control supplement included 3, 4.5, 6 and 7.5 % meat meal and then recording of parameters were done continuously in four periods of 21 days. The results showed that maximum rate of egg production (1834.3 egg) was observed at treatment that included 3% meat meal and minimum rate (1187.6 egg) was for treatment that included 7.5% meat meal (<em>P</em><0.05). Treatments that included 3 and 4.5% meat meal had the highest honey yield (6721.3 cm²) and larva production (1804.9 larva) respectively. Therefor using meat meal at the levels of 3 and 4.5% increased honey and egg production. به منظور ارزیابی اثرات جایگزینی کنجاله سویا با پودر گوشت در مکمل پروتئینی روی میزان تولید تخم، لارو و عسل از 20 کندوی زنبور عسل استفاده شد. ابتدا رکوردگیری صفات (میزان تولید تخم، لارو و عسل) انجام شد. سپس در 4 دوره 21 روزه به دنبال هم زنبورها با مکمل شاهد (بر پایه کنجاله سویا 1/13%، عسل 3/3%، پودر شکر 4/65%، شیر خشک کم چرب 2%، زرده تخم مرغ 8/0%، مخمر نانوایی 2%، آب 1/13%، سرکه سیب 3/0%، مکمل TNT 1/0%) و مکمل شاهد حاوی 3، 5/4، 6 و 5/7 درصد پودر گوشت تغذیه شدند و بعد رکوردها ثبت شدند. نتایج حاصل نشان داد بیشترین میزان تخمگذاری (3/1834 عدد) ملکه در تیمار حاوی 3 درصد پودر گوشت و کمترین میزان تخم (6/1187 عدد) در تیمار حاوی 5/7 درصد پودر گوشت بود (05/0><em>P</em>). بیشترین تولید عسل (3/6721 سانتی‌متر مربع) و تولید لارو (9/1804 عدد) به‌ترتیب در تیمارهای حاوی 3 و 5/4 درصد پودر گوشت مشاهده شد (05/0><em>P</em>). بنابراین استفاده از مکمل حاوی 3 و 5/4 درصد پودر گوشت در تغذیه زنبور عسل سبب بهبود تولید عسل و لارو خواهد شد. https://ar.guilan.ac.ir/article_219_d14ecb46fb9e4334a7d800903b6f837e.pdf

دانشگاه گیلان تحقیقات تولیدات دامی 2252-0872 2 4 2014 02 20 Effects of In- Ovo injection of beta-hydroxy-beta-methyl butyrate and glucose on intestinal morphology and growth performance of broiler chickens اثرات تزریق داخل تخم مرغ بتا هیدرکسی بتا متیل بوتیرات و گلوکز روی عملکرد رشد و ریخت‌شناسی روده جوجه‌های گوشتی 43 51 220 FA مجید متقی طلب دانشیار گروه علوم دامی دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان مریم کاظمی میانگسکری دانش آموخته کارشناسی ارشد گروه علوم دامی دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان نوید قوی حسین زاده استادیار گروه علوم دامی دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان Journal Article 2015 06 18 This study was conducted to investigate the effects of <em>in- Ovo</em> injection of beta-hydroxy-beta-methyl butyrate and glucose on intestinal morphology and growth performance of broiler chickens. On day 18 of incubation 400 Ross 308 breeder fertile eggs were weighed and distributed into 4 treatments in a completely randomized design. 1 ml of an in-Ovo fed solution including: 1) 150 g glucose in 5 g/l Nacl(GLU), 2) 1 g beta-hydroxy-beta-methyl butyrate in 5g/l Nacl (HMB)and 3) 5g/l NaCl was injected into amniotic fluid of eggs(PC). The control group remained non-injected (NC). Upon hatch, chicks were weighed and transferred to the experimental house and reared to 42 days. Feed intake and daily gain were recorded and FCR was calculated based on observed data. Glucose and HMB lead to significant reduction in hatchability (<em>P</em><0.05). Hatched chicks Body weight and body weight to egg weight ratio produced from treated eggs were significantly higher than that control (<em>P</em><0.05), though FCR remained with no significant difference. In ovo administration of glucose and HMB appeared with no significant differences on FCR. On day 21 post-hatch, compared to control group, villi height and surface area of hatched chicks from egg injected with glucose and HMB, lead to significantly increase(<em>P</em><0.05). Conclusion was that, <em>in- Ovo</em> injection of Glucose and HMB can improve post-hatch chick performance and development parameters such as: day old chick weight, chick to egg weight ratio as well as broiler chicken intestinal morphology. اثرات تزریق بتا هیدروکسی بتا متیل بوتیرات (HMB) و گلوکز در تخم مرغ روی عملکرد اقتصادی و ریخت‌شناسی روده جوجه‌های گوشتی در این مطالعه بررسی شد. در روز 18 جوجه‌کشی 400 عدد تخم مرغ نطفه­دار سویه گوشتی نژاد راس 308 توزین و به 4 گروه آزمایشی در یک طرح کاملاً تصادفی تقسیم شدند. به مایع آمنیوتیک هر یک از تخم مرغ‌ها یک میلی‌لیتر از محلول‌های آزمایشی تزریق شد. به گروه شاهد ماده‌ای تزریق نشد. محلول‌های آزمایشی شامل: 1- یک گرم در لیتر HMB در محلول 5 گرم در لیتر NaCl، 2- 150 گرم در لیتر گلوکز در محلول 5 گرم در لیتر NaCl، 3- محلول 5 گرم در لیتر NaCl. پس از تفریخ، جوجه‌ها تا روز 42 پرورش داده شدند. افزایش وزن و خوراک مصرفی به صورت هفتگی ثبت و بر مبنای آنها ضریب تبدیل خوراک نیز محاسبه شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها نشان داد که تزریق HMB و گلوکز منجر به کاهش معنی‌دار درصد جوجه درآوری شد (05/0<em>P</em><). در مقایسه با گروه شاهد جوجه‌های تولیدی از تخم مرغ‌های تزریقی با گلوکز و HMB از نظر وزن زنده و نسبت وزن به تخم مرغ‌های بارور دارای افزایش معنی‌دار (05/0<em>P</em><)، اما اختلاف معنی‌داری از نظر ضریب تبدیل خوراک به‌دست نیامد. تزریق بتا هیدروکسی بتا متیل بوتیرات سبب افزایش طول و مساحت پرزها نسبت به گروه شاهد در روز 21 بعد از تفریخ شد (05/0<em>P</em><). استنتاج نهایی این است که تزریق داخل تخم مرغی، گلوکز و HMB قابلیت بهبود وزن جوجه‌ها در زمان تفریخ، نسبت وزن جوجه به وزن تخم مرغ و نیز شاخص‌های ریخت شناسی روده جوجه‌های گوشتی را دارد. https://ar.guilan.ac.ir/article_220_3316a71225d2d459a9e039c72fb5b0bc.pdf

دانشگاه گیلان تحقیقات تولیدات دامی 2252-0872 2 4 2014 02 20 Concurrent occurrence of traumatic reticulopericarditis and non-penetrating foreign bodies in a five-month-old calf وقوع همزمان التهاب ضربه‌ای نگاری- پریکارد و اجسام خارجی غیر نفوذی در یک گوساله پنج ماهه 53 59 221 FA حسین نورانی دانشیار گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد امیر دهقانی سامانی دانشجوی دکترای حرفه‌ای دامپزشکی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد Journal Article 2015 06 18 To our knowledge, there is no report aboutconcurrent occurrence of traumatic reticulopericarditis and non-penetrating foreign bodies in calf and the aim of this case report is to show the importance of them in calf. A dead, male Holstein cross calf was referred to Department of Pathology, School of Veterinary Medicine, Shahrekord University for necropsy. The necropsy was performed and for histopathological study, issue samples were taken from visceral organs. Macroscopically, ascitic fluid with strands of fibrin was observed in the abdominal cavity. The reticulum wall had necrohemorrhagic foci. There were numerous fibrous adhesions among reticulum, liver and diaphragm. Non-penetrating foreign bodies were found in the rumen. A large quantity of yellowish, foul-smelling fluid with caseous necrotic materials was observed in the pericardial sac. The pericardium and epicardium were greatly thickened and fused to each other by fibrous connective tissue. Microscopically, hyperemia, infiltration of inflammatory cells, fibrin fibrils, necrotic tissues and proliferation of connective tissue were seen in the reticulum wall, liver surface, pericardium, and epicardium. The results of this study show that the potential risk of TRP and non-penetrating foreign bodies should be taken into consideration for young animals such as a five-month-old calf to prevent economic losses. بر اساس دانش نویسندگان مقاله، هیچ گزارشی در مورد وقوع همزمان بیماری التهاب ضربه‌ای نگاری- پریکارد و اجسام خارجی غیر نفوذی در گوساله وجود ندارد و هدف این مقاله بیان اهمیت این بیماری‌ها در گوساله است. یک گوساله هلشتاین نر تلف شده برای کالبدگشایی به بخش پاتولوژی دانشکده دامپزشکی دانشگاه شهرکرد ارجاع داده شد. بعد از انجام کالبدگشایی، برای مطالعه هیستوپاتولوژی، نمونه‌های بافتی از ارگان‌های احشائی گرفته شدند<strong>. </strong>از نظر ماکروسکوپی، مایع آسیت حاوی رشته‌های فیبرین در حفره شکمی مشاهده شد. در دیواره نگاری کانون‌های خونریزی و نکروز وجود داشت. همچنین چسبندگی‌های متعدد بین نگاری، کبد و دیافراگم مشاهده شد. اجسام خارجی غیر نفوذی در داخل شکمبه یافت شد. میزان زیادی مایع متمایل به رنگ زرد و بدبو حاوی نکروز کازئوز در کیسه پریکارد مشاهده شد. پریکارد و اپیکارد بسیار ضخیم شده بودند و به وسیله بافت همبند فیبروزه به یکدیگر متصل شده بودند. در مطالعه میکروسکوپی، پرخونی، نفوذ سلول‌های آماسی، رشته‌های فیبرین، بافت‌های نکروزه و تشکیل بافت همبند در دیواره نگاری، سطح کبد، پریکارد و اپیکارد مشاهده شد. نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که باید به آسیب‌های بالقوه التهاب ضربه­ای نگاری- پریکارد و اجسام خارجی غیر نفوذی در سنین پایین توجه ویژه‌ای مبذول نمود تا از زیان‌های اقتصادی پیشگیری شود. https://ar.guilan.ac.ir/article_221_09e1599c183170b7c360117052818451.pdf

دانشگاه گیلان تحقیقات تولیدات دامی 2252-0872 2 4 2014 02 20 Effect of reciprocal cross on growth related traits and carcass characteristics in an F2 intercross between two strains of Japanese quail اثر تلاقی دو جانبه بر صفات مرتبط با رشد و خصوصیات لاشه پرندگان نسل دوم حاصل از تلاقی دو سویه بلدرچین ژاپنی 61 68 222 FA حسن مرادیان دانش آموخته کارشناسی ارشد گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان علی اسمعیلی زاده کشکوئیه دانشیار گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان سعید سهرابی شعبجره دانشجوی دکتری گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان احسان نصیری فر دانشجوی دکتری گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران Journal Article 2015 06 18 The objective of this study was to evaluate the effects of reciprocal crosses in the F₂ generation of an intercross between two strains of Japanese quails. White (S) and wild (W) Japanese quail strains were crossed reciprocally and 31 F₁ birds were generated. The white male × wild female and wild male × white female reciprocal crosses produced 17 SW and 14 WS progenies in F₁ generation, respectively. The SW males were intercrossed to WS females, and WS males were intercrossed to SW females producing 157 SWWS and WSSW F₂ offspring, respectively, in five consecutive hatches. Body weights of the SWWS and WSSW F₂ birds at hatch and weekly weights until five weeks of age and carcass traits were recorded. The statistical model included the fixed effects of sex, hatch, reciprocal cross and random effects of sire, dam within sire and the residuals. The SWWS F₂ progeny were heavier at 35 days of age (14.2 g) and produced heavier carcass (10.4 g) than the WSSW birds (<em>P</em><0.01). The proportion of the F₂ phenotypic variance explained by the reciprocal cross for live weights ranged between 3.0 to 19.0% (for W1 and W0, respectively) while the proportion of the variance due to the effect of reciprocal cross for carcass traits ranged from 0.9 to 16.1% for carcass fatness and cold carcass weight, respectively. The magnitude of the reciprocal cross substitution effects was similar in both males and females (<em>P></em>0.05). The results suggested that the reciprocal cross effects observed in the F₂ population derived from crossing of the two Japanese quail strains is likely due to the maternal effects or differences in the mitochondrial DNA. هدف از انجام این تحقیق بررسی میزان اثرات دو جانبه در نسل دوم حاصل از تلاقی دو سویه بلدرچین ژاپنی بود. از تلاقی دو طرفه دو سویه سفید (S) و وحشی (W) تعداد 31 پرنده نسل اول (F₁) شامل 17 نتاج (SW) حاصل از تلاقی نر سفید × ماده وحشی و 14 نتاج (WS) حاصل از تلاقی نر وحشی × ماده سفید تولید شدند. از تلاقی نرهای SW با ماده‌های WS تعداد 157 پرندهF₂  (SWWS) و از تلاقی نرهای WS با ماده‌های SW تعداد 238 پرندهF₂  (WSSW) تولید شدند. پرندگان SWWS  و WSSW در هنگام هچ (W0) و به طور هفتگی تا سن 5 هفتگی (W5) توزین شدند و در این سن پس از کشتار صفات مرتبط با لاشه آنها ثبت شد. مدل آماری مورد استفاده برای تجزیه و تحلیل داده‌ها شامل اثرات ثابت جنس، نوبت هچ، تلاقی دو جانبه و اثرات تصادفی پدر، مادر داخل پدر و اثرات باقیمانده بود. پرندگان SWWS در مقایسه با پرندگان WSSW دارای وزن زنده (2/14 گرم در سن پنج هفتگی) و وزن لاشه (4/10 گرم) بیشتری بودند (01/0<em>P</em><). واریانس ناشی از اثر تلاقی دو جانبه بین 3 تا 19 درصد به ترتیب برای وزن یک هفتگی و وزن در هنگام هچ و 9/0 تا 1/16 درصد به ترتیب برای وزن کل چربی قابل جداکردن لاشه و وزن لاشه سرد بود. میزان اثرات دو جانبه برای صفات مورد مطالعه در دو جنس نر و ماده تفاوت معنی‌داری نداشت (05/0<<em>P</em>). بر اساس نتایج این تحقیق، اثرات تلاقی دو جانبه مشاهده شده در نسل دوم حاصل از تلاقی دو سویه بلدرچین ژاپنی احتمالاً ناشی از اثر مادری یا اختلافات DNA میتوکندریایی است. https://ar.guilan.ac.ir/article_222_0d3bb785329aa07bd5c434e04210f271.pdf